Cerkiew św. Dymitra w Radoszycach
| kościół filialny | |||||||||||||||||
![]() Cerkiew z dzwonnicą | |||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||||||
| Parafia | |||||||||||||||||
| Wezwanie |
Matki Bożej Wspomożycielki (obecnie) | ||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie gminy Komańcza ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu sanockiego ![]() | |||||||||||||||||
Cerkiew św. Dymitra w Radoszycach – drewniana cerkiew greckokatolicka z 1868. Obecnie rzymskokatolicki kościół filialny pw. Matki Bożej Wspomożycielki należący do parafii w Komańczy.
Historia
Cerkiew w Radoszycach, początkowo prawosławna, następnie unicka, istniała od 1507. Obecna świątynia została wzniesiona w 1868 i poświęcona w cztery lata później. W 1896 wnętrze cerkwi zostało odnowione. Obiekt poniósł poważne straty w 1944, kiedy kilka pocisków uderzyło w jego dach i kopuły.
W 1947, w czasie wysiedlania ludności rusińskiej, żołnierze LWP obrabowali cerkiew, wywożąc komplety strojów liturgicznych, kielichy i trzy dzwony. W 1948 budowla została zaadaptowana na kościół rzymskokatolicki, jednak nabożeństwa odbywały się w niej jedynie w ważniejsze święta. W 1961 decyzją wojewódzkiego oddziału Urzędu ds. Wyznań cerkiew została zamknięta, jednak w 1966 mieszkańcy Radoszyc samowolnie zerwali plomby z drzwi i doprowadzili do wznowienia kultu religijnego. Dopiero w 1971, po wcześniejszych szykanach ze strony władz lokalnych, parafia rzymskokatolicka w Komańczy otrzymała zezwolenie na dokonanie remontu obiektu i regularne odprawianie nabożeństw. Prace rekonstrukcyjne trwały do 1979.
Elewacja frontowa
Dzwonnica
Widok od strony południowej
Architektura
Cerkiew jest drewniana, trójdzielna, z trzema wieżami zwieńczonymi cebulastymi hełmami. We wnętrzu zachowało się wiele elementów oryginalnego wyposażenia, w tym ikonostas i ołtarz główny oraz ołtarz boczny z ikoną patrona cerkwi, zaś na chórze – malowidło przedstawiające cerkiew oraz Łemka w trakcie zbierania zboża.
Na teren cerkwi prowadzi murowana brama-dzwonnica z pocz. XX wieku, zwieńczona trzema hełmami o formie podobnej do kopuł cerkwi. W najbliższym otoczeniu świątyni znajdował się cmentarz, z którego pozostał jeden nagrobek z 1868. W Radoszycach znajdowała się również kaplica greckokatolicka, zniszczona po 1945.
Elewacja północna- Widok z lotu ptaka
Cerkiew w 1939

Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych. nid.pl. [dostęp 2012-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].
Bibliografia
- Stanisław Kryciński: Cerkwie w Bieszczadach. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005. ISBN 83-89188-38-4.
.jpg)
_location_map.png)


