Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP

Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP
Organizacja harcerska

Związek Harcerstwa Polskiego

Rodzaj jednostki

chorągiew

Jednostka nadrzędna

Główna Kwatera ZHP

Jednostki podległe

7 hufców

Rok powstania
pierwszych drużyn

1919

Barwy

     czerwono

     zielone

Komendant (przewodniczący)

hm. Bartłomiej Walkowski
(hm. Dariusz Zajączkowski)

Adres siedziby

ul. Bohaterów Westerplatte 27
65-034 Zielona Góra

Położenie na mapie Zielonej Góry
Mapa konturowa Zielonej Góry, w centrum znajduje się punkt z opisem „Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP”
Ziemia51°56′40,3″N 15°30′37,2″E/51,944528 15,510333
Strona internetowa

Chorągiew Ziemi Lubuskiej – jednostka terenowa Związku Harcerstwa Polskiego, obejmująca województwo lubuskie, bez powiatu wschowskiego.

Hufce

W skład chorągwi wchodzi 7 hufców[1]

  1. Hufiec Babimojsko-Sulechowski
  2. Hufiec Gorzów Wielkopolski
  3. Hufiec Międzyrzecz
  4. Hufiec Nowa Sól
  5. Hufiec Słubice
  6. Hufiec Zielona Góra
  7. Hufiec Żary

Historia

Na obszarze chorągwi najdłuższe tradycje działalności ma harcerstwo w Wolsztynie, gdzie w 1919 powstała Drużyna Harcerska im. Romualda Traugutta[2]. W 1924 w Międzychodzie powstała Drużyna im. Tadeusza Kościuszki, a w 1932 hufce męski i żeński. Podczas II wojny światowej funkcjonowały środowiska Szarych Szeregów w Międzychodzie i Sierakowie[3].

Po zakończeniu II wojny światowej pierwsze jednostki harcerskie zawiązano w lipcu 1945 w Gorzowie (męska drużyna im. Bolesława Chrobrego)[3] i Sulechowie[2].

W okresie PRL wiele działań Chorągwi Ziemi Lubuskiej prowadzono przy współpracy z Wojskami Ochrony Pogranicza, m.in. zdobywano miana drużyn Harcerskiej Straży Granicznej, organizowano rajdy „Szlakiem Strażnic WOP”, turnieje wiedzy o WOP i zloty drużyn HSG. Podczas Zlotu Harcerskich Drużyn Nadgranicznych w Słubicach 9 czerwca 1968 nadano chorągwi imię Wojsk Ochrony Pogranicza, a w 1975 (rok 30-lecia powstania WOP) odbył się tu Centralny Zlot Drużyn HSG. Ponadto realizowano akcje „Głogów-66”, „Północ-Zachód” (1970), „Azymut-Słubice” (1974–1976).

Chorągiew organizowała też przez wiele lat Festiwal Piosenki Harcerskiej w Żaganiu, Przegląd Teatrzyków Kukiełkowych i Giełdy Klubów Specjalnościowych[2]. Funkcjonowała chorągwiana szkoła małej kadry w Trzebiechowie, bazy obozowe w Łukęcinie i Uściu oraz żeglarskie nad jeziorami[2][3].

W 1975, w związku z reformą podziału administracyjnego kraju, na obszarze dotychczasowej Chorągwi Ziemi Lubuskiej utworzono chorągwie Gorzowską i Zielonogórską:

  • Chorągiew Gorzowska ZHP powstała z części jednostek dotychczasowych chorągwi Ziemi Lubuskiej, Zachodniopomorskiej i Wielkopolskiej. Podczas zlotu w 1983 otrzymała imię Aleksandra Kamińskiego. W 1984 liczyła 25,9 tys. członków w 28 hufcach.
  • Chorągiew Zielonogórska ZHP im. Wojsk Ochrony Pogranicza liczyła w 1984 27,3 tys. członków i składała się z 22 hufców.

W latach 90. ponownie połączono je w Chorągiew Ziemi Lubuskiej.

Chorągiew Ziemi Lubuskiej obecnie

do uzupełnienia

Janusz Korczak

Zarządem chorągwi jest 5-osobowa komenda. W chorągwi działają: chorągwiany zespół kadry kształcącej, chorągwiana komisja stopni instruktorskich, chorągwiana kapituła odznak i odznaczeń oraz chorągwiana komisja historyczna. W Zielonej Górze, przy Komendzie Chorągwi, funkcjonuje Harcmistrzowski Krąg Instruktorski „Czerwona Szpilka”.

Co roku organizowany jest m.in. Harcerski Rajd „DRIADA” w Drezdenku, Harcerski Rajd "Czerwona Jedynka" w Sulęcinie, Rajd Szlakiem Ewakuacji Oflagu IIC Woldenberg w Dobiegniewie i Festiwal Piosenki "Siorba" w Międzyrzeczu.

Wieloletnie są związki chorągwi z postacią Janusza Korczaka. Lubuscy harcerze organizowali Ogólnopolski Zlot Drużyn Harcerskich i Przedstawicieli Domów Dziecka im. Janusza Korczaka, podczas którego podpisano akt erekcyjny pod budowę pomnika Korczaka w Zielonej Górze[2]. W 2012, w ramach obchodzonego wówczas Roku Korczaka, odbyła się konferencja „Korczak w dwugłosie pokoleń”[4], zorganizowano Biwak z Korczakiem z warsztatami metodycznymi, dwa turnusy obozów korczakowskich, międzynarodowe warsztaty dla harcerzy i uczniów szkół, artystyczną kuźnicę harcerską, Zawody o Złote Berło Króla Maciusia, okolicznościową wystawę oraz festiwal amatorskich filmów inspirowanych cytatami z Korczaka[5].

W 2013 chorągiew powołała Fundację Wspierania Wszechstronnego Rozwoju Dzieci i Młodzieży „Chorągwiana”, której celem jest inicjowanie i wspieranie nowatorskich rozwiązań w życiu społecznym, w tym szczególnie w sferze rozwoju człowieka[4].

Przypisy

  1. ↑ Dane teleadresowe hufców. Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP. [dostęp 2017-10-23].
  2. 1 2 3 4 5 Leksykon harcerstwa. Olgierd Fietkiewicz (red.). Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 529–530. ISBN 83-203-1779-7.
  3. 1 2 3 Leksykon harcerstwa. Olgierd Fietkiewicz (red.). Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 106. ISBN 83-203-1779-7.
  4. 1 2 Sprawozdanie Komendanta i Komendy Chorągwi z działalności Chorągwi Ziemi Lubuskiej ZHP za okres 15 grudnia 2010 r. – 14 listopada 2014 r.. Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP, 2014-11-15. [dostęp 2017-10-23].
  5. ↑ Najważniejsze wydarzenia Roku Janusza Korczaka w Chorągwi Ziemi Lubuskiej ZHP. W: Korczak w dwugłosie pokoleń. Konferencja naukowo-metodyczna. Zielona Góra: 2012-10-29, s. 31–40.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.