Cieszów (województwo dolnośląskie)

Cieszów
wieś
Ilustracja
Ruiny jednego z pieców wapienniczych
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

wałbrzyski

Gmina

Stare Bogaczowice

Liczba ludności (III 2011)

237[1]

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

58-160[2]

Tablice rejestracyjne

DBA

SIMC

0855233

Położenie na mapie gminy Stare Bogaczowice
Mapa konturowa gminy Stare Bogaczowice, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Cieszów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Cieszów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Cieszów”
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa konturowa powiatu wałbrzyskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Cieszów”
Ziemia50°51′56″N 16°15′42″E/50,865556 16,261667[3]

Cieszów (niem. Fröhlichsdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Stare Bogaczowice[4][5].

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Przez wieś przepływa rzeka Czyżynka. W części Cieszowa, zwanej Cieszowem Górnym, lub dawniej Cisowem, znajdują się ruiny zamku Cisy.

Integralne części wsi

Integralne części wsi Cieszów[4][5]
SIMCNazwaRodzaj
0855240Cisówprzysiółek

Historia

Cieszów został założony jako lenna wieś zamkowa. W źródłach wymieniona po raz pierwszy w roku 1305 w wykazie wsi biskupstwa wrocławskiego Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis. Cieszów do XVIII wieku związany był z majątkiem w Strudze i jej kolejnymi właścicielami. W okresie wojny trzydziestoletniej, w 1641 roku, wieś została zniszczona (spalona) i opuszczona. W 1781 roku właściciele majątku kupili złoże wapienne, po czym uruchomili kopalnię wapna. W akcie kupna zawartym pomiędzy młynarzem Johannem Christophem jako sprzedającym a młynarzem Johannem Gottliebem Tost jako kupującym z 8 sierpnia 1793 jest mowa o majątku dworskim Kalkhaus, który znajduje się na parceli cieszowskiego młyna wodnego i dla którego została ustalona roczna dzierżawa w wysokości l talara królewskiego i 20 srebrnych groszy.

W początkach XIX wieku zaniechano wydobycia wapna. Wpływ na to miała wojna lat 1806–1807, a przede wszystkim niska opłacalność. Głęboko położone złoża były zalewane przez wody podskórne. W ostatniej ćwierci XIX wieku ponowiono próbę wydobycia wapna – czynny był jeszcze jeden piec.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[6]:

  • zamek Cisy, z przełomu XIII i XIV w.

inne zabytki:

  • bezstylowa kaplica
  • pięć murowanych pieców wapienniczych w ruinie

Przypisy

  1. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 165 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 17688
  4. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. 1 2 GUS. Rejestr TERYT
  6. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 189. [dostęp 2012-10-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.