Cmentarz Golęciński w Szczecinie
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres |
ul. Strzałowska 23 |
| Typ cmentarza |
komunalny |
| Stan cmentarza |
nieczynny |
| Powierzchnia cmentarza |
2,9 ha |
| Liczba pochówków |
3202 (1950-1971) |
| Data otwarcia |
1862 |
| Data ostatniego pochówku |
1971 |
| Zarządca |
Zakładu Usług Komunalnych |
Położenie na mapie Szczecina ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Cmentarz Golęciński w Szczecinie – cmentarz komunalny w Szczecinie na terenie osiedla Golęcino-Gocław.
Historia
Pierwszy cmentarz wsi Frauendorf powstał prawdopodobnie w XIII wieku razem z budową pierwszej świątyni. W 1862 podczas budowy nowego kościoła (obecny kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy) część dawnego cmentarza uległa zniszczeniu. Po zakończeniu I wojny światowej na terenie cmentarza postawiono pomnik upamiętniających poległych. W 1921 jego obszar został powiększony w kierunku północno-wschodnim i osiągnął wówczas obecne rozmiary, w latach II wojny światowej pochowano tu kilkunastu jeńców francuskich. W niezmienionym stanie dotrwał do 1945, gdy został raz z pobliską świątynią poważnie uszkodzony. W 1946 ówczesne władze skomunalizowały nekropolię i zaczęto wówczas grzebać tu polskich osadników osiedlających się wówczas na terenie Golęcina[1]. W celu pozyskania terenów pod pochówki Polaków planowano lub niszczono groby pochowanych tu Niemców, do czasów obecnych przetrwały jedynie trzy przedwojenne nagrobki (najstarszy z 1893). W 1971 Sanepid wydał decyzję zabraniającą dokonywania kolejnych pochówków, uargumentowano to wysokim stanem wód gruntowych. Ostatecznie w 1980 uznano Cmentarz Golęciński za nekropolię zamkniętą, od tego czasu wielu mieszkańców Szczecina ekshumowało swoich bliskich na inne cmentarze[2][3].



