Curling na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 curling po raz trzeci był dyscypliną medalową^[a]. Curlerzy rywalizowali między 11 a 22 lutego 2002 w Ogden, w obiekcie Ogden Ice Sheet. W zawodach wzięło udział 20 reprezentacji, po 10 męskich i żeńskich, liczba uczestników została zwiększona z ośmiu w 1998.

Tytułów mistrzowskich z Nagano 1998 broniły Kanadyjki i Szwajcarzy (obydwie reprezentacje uplasowały się na najniższym stopniu podium).

W konkurencji kobiet triumfowały Brytyjki (Rhona Martin), które by dostać się do fazy medalowej musiały rozegrać dwa mecze barażowe przeciwko Szwedkom (Elisabet Gustafson) i Niemkom (Natalie Nessler). W finale reprezentantki Wielkiej Brytanii zmierzyły się ze Szwajcarkami (Luzia Ebnöther), w 10. endzie był remis i Martin posiadała przywilej ostatniego kamienia. Przed drugim zagraniem brytyjskiej skip Szwajcarki miały najlepszy kamień ustawiony w 4-foot. Rhona Martin delikatnie odbiła zagrywany kamień od kamienia przeciwniczki i ustawiła swój na guziku. Wynikiem 4:3 Wielka Brytania zdobyła swój pierwszy złoty medal od 18 lat. W małym finale Kanadyjki (Kelley Law) wynikiem 9:5 pokonały gospodynie turnieju (Kari Erickson).

Turniej mężczyzn zakończył się złotym medalem dla reprezentacji Norwegii (Pål Trulsen), która w finale pokonała Kanadę (Kevin Martin). W 9. endzie europejski zespół zdobył jeden punkt i doprowadził do remisu po 5. Przed ostatnim zagraniem Martina przy całkowicie otwartym domu w polu punktowym znajdowały się dwa żółte kamienie Norwegów. Jeden przed tee line, na linii środkowej, w połowie 8-foot, drugi za tee line zahaczał o 4-foot. Kanadyjczyk zagrał delikatnie za wąsko i za mocno, w rezultacie kamień otarł się o norweski kamień z przodu domu. Czerwony kamień zaczął wytracać prędkość, jednak norweski wiceskip Lars Vågberg zdołał go wyszczotkować tak by przejąć partię. Brązowe medale zdobyli Szwajcarzy (Andreas Schwaller) pokonując 7:3 Szwedów (Peja Lindholm).

W 2. sesji rozgrywek kobiecych doszło do niespotykanej na takim poziomie sytuacji. Mecz Szwajcaria-Rosja składał się z 12 endów, w pierwszym dodatkowym endzie Rosjanki wyzerowały, doprowadzając do kolejnej partii.

Kwalifikacjami do ZIO 2002 były mistrzostwa świata w latach 1999, 2000 i 2002. Za zajęte miejsce każde z państw otrzymało odpowiednią liczbę punktów, po trzech zawodach punkty zostały zsumowane i wyłoniono 9 krajów z najwyższymi wynikami. Stany Zjednoczone jako gospodarz automatycznie brały udział w turnieju, jednak również bez tego przywileju kraj by się zakwalifikował.

W przypadku, gdy więcej państw miało taki sam bilans wygranych i przegranych meczów punkty z ich miejsc zsumowano i wyciągnięto średnią arytmetyczną.

Kobiety[1] # Kraj 1999 2000 2001 Suma 1  Kanada 5 12 12 29 2  Szwecja 12 6 10 28 3  Dania 8 4 8 20 4  Stany Zjednoczone 10 4 5,5 19,5 5  Norwegia 7 8 3 18 6  Szwajcaria 5 10 1 16 7  Wielka Brytania 1 7 7 15 8  Niemcy 5 4 5,5 14,5 8  Japonia 2,5 2 4 8,5 10  Finlandia 2,5 - - 2,5 11  Rosja - - 2 2 12  Francja - 1 - 1 * Fiński Komitet Olimpijski postanowił nie wysyłać żeńskiej reprezentacji na turniej do Salt Lake City. Jako Wielka Brytania na igrzyskach olimpijskich występuje reprezentacja Szkocji, która uzyskuje najlepsze wyniki ze wszystkich części składowych.

Mężczyźni[1] # Kraj 1999 2000 2001 Suma 1  Kanada 10 12 7 29 2  Szwecja 2 10 12 24 3  Szwajcaria 8 5 10 23 4  Norwegia 5,5 5 8 18,5 5  Stany Zjednoczone 7 7 4 18 5  Finlandia 3,5 8 6 17,5 7  Wielka Brytania 12 3 - 17,5 8  Dania 5,5 5 1 11,5 9  Niemcy 3,5 - 4 7,5 10  Francja - 2 4 6 11  Nowa Zelandia 1 - 2 3 12  Japonia - 1 - 1