Czapla śniada
| Egretta caerulea[1] | |||
| (Linnaeus, 1758) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
czapla śniada | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 gniazduje występuje przez cały rok przeloty zimuje | |||
Czapla śniada[5] (Egretta caerulea) – gatunek ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae). Występuje w przymorskich i słodkowodnych mokradłach, bagnach Ameryki Północnej i Południowej[6]. Nie jest zagrożony.
- Systematyka
- Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku Karol Linneusz w 10. edycji Systema Naturae. Autor nadał gatunkowi nazwę Ardea caerulea (używaną wcześniej przez niektórych autorów, w tym Catesby’ego[7][8]), a jako miejsce typowe wskazał Amerykę Północną[7]; później uściślono, że chodziło o stan Karolina Południowa[2][3]. Gatunek ten bywał wydzielany do monotypowego rodzaju Florida[2], ale obecnie umieszczany jest w rodzaju Egretta[5][9]. Nie wyróżnia się podgatunków[2][9].
- Morfologia
- Długość ciała 56–74 cm, rozpiętość skrzydeł 100–105 cm[10]. Masa ciała: samce 364,0 ±47,1 g (n=11), samice średnio 315,0 g (n=8)[11].
Brak dymorfizmu płciowego w upierzeniu[10]. Pióra ciemnoszaroniebieskie, głowa i szyja ciemnokasztanowate. Dziób niebieskawy z czarną końcówką. Tęczówki żółte[6]. Osobniki młodociane są białe, dziób mają biały z czarną końcówką[10].
- Występowanie
- Ptak ten występuje w USA od Massachusetts po Florydę i dalej po wschodni Meksyk i Karaiby, ponadto od południowej części Zatoki Kalifornijskiej przez Amerykę Centralną do północnej połowy Ameryki Południowej – na południe do Peru, Boliwii i południowej Brazylii[2]. Populacje z północy zasięgu są wędrowne[4].
- Status
- Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czaplę śniadą za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Trend liczebności jest spadkowy, choć u niektórych populacji nie jest on znany[4].
Przypisy
- 1 2 3 Egretta caerulea, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 Little Blue Heron (Egretta caerulea). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-08)]. (ang.).
- 1 2 D. Lepage: Little Blue Heron Egretta caerulea. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-11-05]. (ang.).
- 1 2 3 Egretta caerulea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2020-06-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-11-08].
- 1 2 Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
- 1 2 K. Linneusz, Systema naturae per regna tria naturae :secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis, wyd. 10, t. 1, Holmiae 1758 (łac.).
- ↑ M. Catesby, The natural history of Carolina, Florida and the Bahama Islands..., t. 1, Londyn 1731, s. 76 (ang. • fr.).
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-11-08]. (ang.).
- 1 2 3 Rodgers Jr., J.A. & H.T. Smith: Little Blue Heron (Egretta caerulea), version 1.0. [w:] Birds of the World (red. A.F. Poole) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2022-11-08]. (ang.).
- ↑ John B. Dunning, Jr., CRC Handbook of Avian Body Masses, CRC Press, 1992, s. 25, ISBN 978-0-8493-4258-5 (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Little Blue Heron. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).