Dawidów (gmina)

Dawidów

gmina wiejska
1934–1939, 1941–1944[1]
Państwo	Polska
Województwo	lwowskie
Powiat	lwowski
Siedziba	Dawidów
Powierzchnia (1934)	86,68 km²
Populacja (1931) • liczba ludności	9838[2]
• gęstość	113,5 os./km²
brak współrzędnych

Dawidów – dawna gmina wiejska w powiecie lwowskim województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej (1934–1939), a także jednostka podziału administracyjnego Generalnego Gubernatorstwa w latach 1941–1944, wchodząca w skład dystryktu galicyjskiego. Siedzibą gminy był Dawidów.

Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Czerepin, Dawidów, Kozielniki, Krotoszyn, Pasieki Zubrzyckie, Sichów, Siedliska, Tołszczów i Zubrza^[3].

W latach 1939–1941 zniesiona, będąc okupowana przez ZSRR, gdzie nie funkcjonowały gminy zbiorowe (vide rejon winnikowski)^[4].

W 1941 roku reaktywowana na skutek wojny niemiecko-radzieckiej, po zajęciu obszaru przez władze hitlerowskie. Gmina weszła w skład powiatu lwowskiego (Kreishauptmannschaft Lemberg), należącego do dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie, gdzie została zmodyfikowana^[5]:

• do gminy Dawidów powróciły Dawidów, Krotoszyn, Pasieki Zubrzyckie i Zubrza,
• część przedwojennego obszaru gminy – Czerepin, Siedliska i Tołszczów – włączono do nowo utworzonej gminy Milatycze,
• część przedwojennego obszaru gminy – Kozielniki i Sichów – włączono do Lwowa;
• ponadto gminę Dawidów zwiększono o gromady Stare Sioło i Szołomyja z przedwojennej gminy Stare Sioło,
• ponadto gminę Dawidów zwiększono o gromadę Gańczary z przedwojennej gminy Czyszki.

Ludność gminy w 1943 roku wynosiła 8893^[5].

Po II wojnie światowej obszar gminy został włączony do Ukraińskiej SRR^[6].