Dolina szczęścia

Dolina Szczęścia – polska komedia obyczajowa z 1983 roku w reżyserii Krzysztofa Nowaka.

Do domu wczasowego „Dolina szczęścia” mieszczącego się w tajemniczym zamku w górach przybywają wczasowicze. Jest wśród nich młody intelektualista Artur, któremu najłatwiej porozumieć się z dziećmi, a w kontaktach z kobietami krępuje go nieśmiałość. W grupie jest też Kazik, skuteczny uwodziciel kobiet, o manierach cinkciarza, piękna rozwódka Basia oraz hrabia Woyciechowski. W tajemniczej scenerii rozgrywają się dziwne wydarzenia. Po pewnym czasie kierowniczka ogłasza koniec turnusu ze względu na brak żywności i funduszy. Wczasowicze protestują, a w nocy okazuje się, że cały personel "Doliny szczęścia" niespodziewanie zniknął. Wczasowicze przeszukują cały zamek, aż wkrótce odkrywają piękną Salę Księżycową i na przekór mrozom i głodowi postanawiają zostać. W zimową noc wysyłają Artura by szukał pomocy.

Większość scen filmu została nakręcona w zamku Czocha, w obecnym województwie dolnośląskim, i jego okolicach^[1].

• Michał Juszczakiewicz – Artur
• Gustaw Lutkiewicz – docent Woyciechowski, pastuch
• Zbigniew Buczkowski – Kazik
• Michał Leśniak – profesor
• Jadwiga Żywczak – żona profesora Zofia
• Zdzisław Kuźniar – Zdzisław Kamiński
• Mieczysław Janowski – Jerzy
• Jerzy Zygmunt Nowak – Inżynier
• Iwona Bielska – Basia Głowacka
• Emilia Krakowska – kierowniczka „Doliny szczęścia”
• Genowefa Wydrych – Kamińska
• Monika Sapilak – Ewelinka

• Dolina szczęścia w bazie Filmweb
• Dolina szczęścia w bazie filmpolski.pl
• Zdjęcia z filmu Dolina szczęścia w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”