Dyskografia Soundgarden

Dyskografia Soundgarden
Ilustracja
Soundgarden (2012)
Wydawnictwa
Albumy studyjne↙

6

Albumy koncertowe↙

2

Kompilacje↙

5

Minialbumy↙

7

Single↙

25

Wideo↙

3

Teledyski↙

23

Soundtracki↙

12

Dyskografia Soundgarden – amerykańskiego zespołu muzycznego, składa się z sześciu albumów studyjnych, dwóch koncertowych, pięciu kompilacji, dwudziestu pięciu singli, siedmiu minialbumów, dwóch wideo, dwudziestu trzech teledysków i trzynastu soundtracków. Łączny nakład sprzedanych płyt grupy wynosi 25 milionów na całym świecie[1], z czego 10 milionów egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych[2].

Zespół powstał w 1984 w Seattle w stanie Waszyngton z inicjatywy wokalisty Chrisa Cornella, basisty Hiro Yamamoto i gitarzysty Kima Thayila[3][4]. Pierwszym perkusistą Soundgarden, po rezygnacji Cornella z gry na tym instrumencie, był Scott Sundquist[5][6]. Premierowymi utworami zespołu były trzy kompozycje – „Heretic”, „All Your Lies” i „Tears to Forget”, które w 1986 zostały zamieszczone na kompilacji Deep Six[6]. Także w 1986 miejsce Sundquista zajął Matt Cameron[7]. W 1987 i 1988 grupa opublikowała nakładem Sub Pop minialbumy Screaming Life, promowany singlem „Hunted Down”[8], i Fopp[9]. W tym samym roku, po podpisaniu kontraktu z niezależną wytwórnią SST[10], muzycy wydali debiutancki album studyjny Ultramega OK[11]. Płytę promował singel „Flower”, którego teledysk emitowany był w MTV[11]. Po zakończeniu trasy promującej Ultramega OK i sesji do drugiego albumu studyjnego, szeregi zespołu opuścił Yamamoto[12][13]. W jego miejsce przyjęto Jasona Evermana[14][15]. Muzycy, nie będąc zadowolonymi z brzmienia pierwszej płyty, zdecydowali się na zmianę wytwórni, podpisując kontrakt z A&M[16]. Dzięki temu Soundgarden był pierwszym zespołem z Seattle, który związał się umową z dużą wytwórnią fonograficzną[16][17]. Jej nakładem ukazał się drugi album studyjny – Louder Than Love[17][18]. Promowały go single „Loud Love” i „Hands All Over”[17], które zostały odnotowane na listach w Wielkiej Brytanii[19]. W 1990 płyta zadebiutowała na 108. pozycji w zestawieniu Billboard 200[20]. W tym samym roku w zespole doszło do zmiany personalnej; miejsce Evermana zajął Ben Shepherd[12][15][21].

W 1991 na rynku ukazał się trzeci album studyjny Soundgarden – Badmotorfinger[12], który uplasował się na 39. miejscu w zestawieniu Billboard 200[20] oraz uzyskał w Australii certyfikat złotej płyty[22]. W Kanadzie otrzymał status platyny[23], podobnie jak w Nowej Zelandii[24], w Stanach Zjednoczonych podwójnej platyny[2], a w Wielkiej Brytanii srebrnej[25]. Promowały go single „Jesus Christ Pose”, „Outshined” i „Rusty Cage”, które uplasowały się w Top 50. w Wielkiej Brytanii[19]. Trzy lata później muzycy opublikowali czwarty album studyjny Superunknown[26]. Zadebiutował on na szczycie zestawienia Billboard 200[20]. Płyta odnotowała dziesięciomilionową sprzedaż na świecie[4], uzyskując certyfikaty trzykrotnej platyny w Australii[22] i Kanadzie[23], złotej w Holandii[27], platyny w Nowej Zelandii[28], sześciokrotnej platyny w Stanach Zjednoczonych[2] oraz dwukrotnej platyny w Szwecji[29], trzykrotnej platyny w Wielkiej Brytanii[25] i złotej we Włoszech[30]. W ramach promocji grupa udostępniła single „Spoonman”, „The Day I Tried to Live”, „Black Hole Sun”, „My Wave” i „Fell on Black Days”[26], które uplasowały się na czołowych lokatach notowania „Billboardu” – Mainstream Rock Songs[31]. W 1995 Soundgarden został dwukrotnym laureatem nagrody Grammy – za kompozycje „Spoonman” i „Black Hole Sun”[32]. Rok później nakładem A&M ukazał się piąty album studyjny Down on the Upside[33]. Zadebiutował on 2. miejscu w zestawieniu Billboard 200[20]. Płytę promowały cztery single – „Pretty Noose”, „Burden in My Hand”, „Blow Up the Outside World” i „Ty Cobb”, z czego dwa dotarły do 1. lokaty Mainstream Rock Songs[31]. Down on the Upside uzyskał certyfikat platyny w Australii[22], Kanadzie[23], Nowej Zelandii[34] i w Stanach Zjednoczonych[2] oraz srebrnej w Wielkiej Brytanii[25]. W 1997, z uwagi na wewnętrzne konflikty, zespół zawiesił działalność na trzynaście lat[35].

Reaktywacja Soundgarden miała miejsce 1 stycznia 2010[36]. Trzy lata później muzycy opublikowali szósty album studyjny King Animal[37], który zadebiutował na 5. pozycji w zestawieniu Billboard 200[20]. W maju 2017 Cornell popełnił samobójstwo[38].

Albumy studyjne

Rok Dane dot. albumu Pozycje na listach przebojów Sprzedaż Certyfikat
USA
[20]		 AUS
[39]		 CAN
[40]		 DEU
[41]		 FIN
[42][43]		 GBR
[19]		 NLD
[44]		 NOR
[45]		 NZL
[46]		 SWE
[47]
1988 Ultramega OK
  • Wydany: 31 października 1988
  • Wytwórnia: SST
  • Format: CD, kaseta, LP
 – – – – – – – – – –
1989 Louder Than Love
  • Wydany: 5 września 1989
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
 108 – – – – – – – – –
1991 Badmotorfinger
  • Wydany: 8 października 1991
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
 39 27 50 – – 39 – – 16 –
1994 Superunknown
  • Wydany: 8 marca 1994
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
 1 1 2 13 5 4 11 5 1 3
  • AUS: 3× platynowa płyta[22]
  • CAN: 3× platynowa płyta[23]
  • GBR: 3× platynowa płyta[25]
  • ITA: złota płyta[30]
  • NLD: złota płyta[27]
  • NZL: platynowa płyta[28]
  • USA: 6× platynowa płyta[2]
  • SWE: 2× platynowa płyta[29]
1996 Down on the Upside
  • Wydany: 21 maja 1996
  • Wytwórnia: A&M
  • Format: CD, kaseta, LP
 2 1 4 15 4 7 12 6 1 3
  • AUS: platynowa płyta[48]
  • CAN: platynowa płyta[23]
  • GBR: srebrna płyta[25]
  • NZL: platynowa płyta[34]
  • USA: platynowa płyta[2]
2012 King Animal
  • Wydany: 13 listopada 2012
  • Wytwórnia: Republic
  • Format: CD, LP, DI
 5 6 6 10 10 21 24 13 4 25
    „–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

    Albumy koncertowe

    Rok Dane dot. albumu Pozycje na listach przebojów
    USA
    [20]    		 BEL (FL)
    [49]    		 BEL (WA)
    [50]    		 DEU
    [41]    		 ESP
    [51]    		 SWI
    [52]    		 UK
    [19]
    2011 Live on I-5
    • Wydany: 22 marca 2011
    • Wytwórnia: A&M
    • Format: CD, DI
    		 47 – – – – – 130
    2019 Live from the Artists Den – 87 77 39 78 32 –
    „–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

    Kompilacje

    Rok Dane dot. albumu Pozycje na listach przebojów Sprzedaż Certyfikat
    USA
    [20]    		 AUS
    [39]    		 BEL (FL)
    [49]    		 BEL (WA)
    [50]    		 CAN
    [40]    		 DEU
    [41]    		 ESP
    [51]    		 GBR
    [19]    		 ITA
    [53]    		 NLD
    [44]    		 NOR
    [45]    		 NZL
    [46]    		 SWI
    [52]
    1990 Screaming Life/Fopp
    • Wydany: 11 maja 1990
    • Wytwórnia: Sub Pop
    • Format: CD, kaseta
    		 – – – – – – – – – – – – –
    1997 A-Sides
    • Wydany: 4 listopada 1997
    • Wytwórnia: A&M
    • Format: CD, kaseta
    		 63 39 – – 51 – – 90 – – – 6 –
    • GBR: srebrna płyta[25]
    2010 Telephantasm
    • Wydany: 28 września 2010
    • Wytwórnia: A&M
    • Format: CD, LP
    		 24 20 96 76 15 73 66 83 48 97 35 12 94
    • GBR: srebrna płyta[25]
    • USA: platynowa płyta[2]
    2012 The Classic Album Selection
    • Wydany: 21 maja 2012
    • Wytwórnia: A&M
    • Format: CD, box set
    		 – – 149 193 – – – – – – – – –
        2014 Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path
        • Wydany: 24 listopada 2014
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: 3-CD box set
        		 – – – – – 86 71 – – – – – 86
        „–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

        EP

        Rok Dane dot. minialbumu
        1987 Screaming Life
        • Wydany: 1 października 1987
        • Wytwórnia: Sub Pop
        • Format: 12”, kaseta
        1988 Fopp
        • Wydany: 1 sierpnia 1988
        • Wytwórnia: Sub Pop
        • Format: 12”
        1990 Loudest Love
        • Wydany: październik 1990
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: CD
        1992 Satanoscillatemymetallicsonatas (SOMMS)
        • Wydany: 23 czerwca 1992
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: CD, LP
        1995 Songs from the Superunknown
        • Wydany: 21 listopada 1995
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: CD, CD-ROM
        2011 Before the Doors: Live on I-5 Soundcheck
        • Wydany: 25 listopada 2011
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: CD
        2013 King Animal Demos
        • Wydany: 20 kwietnia 2013
        • Wytwórnia: Republic
        • Format: 10”

        Single

        Rok Tytuł Pozycje na listach przebojów Sprzedaż Certyfikat Album
        USA
        [55]        		 AUS
        [39][56]        		 CAN
        [57]        		 DEU
        [41]        		 FIN
        [42][43]        		 FRA
        [58]        		 GBR
        [19]        		 IRL
        [59]        		 ITA
        [60]        		 NLD
        [44]        		 NZL
        [46]        		 SWE
        [47]        		 SWI
        [61]
        1987 „Hunted Down” – – – – – – – – – – – – – Screaming Life (EP)
        1989 „Flower” – – – – – – – – – – – – – Ultramega OK
        „Loud Love” – – – – – – 87 – – – – – – Louder Than Love
        „Hands All Over” – – – – – – 82 – – – – – –
        1990 „Room a Thousand Years Wide” – – – – – – – – – – – – – –
        1991 „Jesus Christ Pose” – – – – – – 30 – – – – – – Badmotorfinger
        „Outshined” – 76 – – – – 50 – – – – – –
        • NZL: złota płyta[62]
        1992 „Rusty Cage” – 80 – – – – 41 – – – – – –
        1994 „Spoonman” – 23 12 – 8 – 20 23 – 37 10 37 –
        • NZL: złota płyta[62]
        		 Superunknown
        „The Day I Tried to Live” – – – – – – 42 – – – – – –
        „Black Hole Sun” – 6 5 26 13 10 12 7 – 25 22 19 –
        „My Wave” – 50 66 – – – – – – – 46 – –
        „Fell on Black Days” – 52 66 – 10 – 24 14 – 45 – – –
        • NZL: platynowa płyta[62]
        1996 „Pretty Noose” – 22 43 – 10 – 14 – 32 – 18 42 47 Down on the Upside
        „Burden in My Hand” – 57 9 – – – 33 – – – – – –
        • NZL: złota płyta[62]
        „Blow Up the Outside World” – 76 89 – – – 40 – – – – – –
        1997 „Ty Cobb” – – – – – – – – – – – – –
        „Bleed Together” – – – – – – – – – – – – – A-Sides
        2010 „Black Rain” 96 90 44 – – – 109 – – – – – – Telephantasm
        „The Telephantasm” – – – – – – – – – – – – –
        2012 „Live to Rise” 110[c] – 69 – – – – – – – – – – The Avengers Soundtrack
        „Been Away Too Long” – – 93 – – – – – – – – – – King Animal
        2013 „By Crooked Steps” – – – – – – – – – – – – –
        2017 „Beyond the Wheel”
        (wczesna wersja)
        		 – – – – – – – – – – – – – Ultramega OK
        (reedycja)
        2019 „New Damage” / „Blind Dogs” – – – – – – – – – – – – – Live from the Artists Den
        „–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.

        DVD

        Rok Dane dot. albumu Uwagi
        1990 Louder than Live
        • Wydany: 22 maja 1990
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: VHS
        1992 Motorvision
        • Wydany: 17 listopada 1992
        • Wytwórnia: A&M
        • Format: VHS
        • Zapis dwóch koncertów z 5 i 6 marca 1992 w Paramount Theatre[70]
        2019 Live from the Artists Den
        • Wydany: 26 lipca 2019
        • Wytwórnia: Universal
        • Format: Blu-ray
        • Zapis koncertu z 17 lutego 2013, który odbył się w ramach serii Live from the Artists Den[71]

        Teledyski

        Rok Tytuł Reżyseria Źródło
        1988 „Flower” Mark Miremont [72]
        1989 „Loud Love” Kevin Kerslake [73]
        1990 „Hands All Over” [74]
        1991 „Jesus Christ Pose” Eric Zimmerman [75]
        „Outshined” (wersja pierwsza) Matt Mahurin [76]
        „Outshined” (wersja druga) Kevin Kerslake N/A
        1992 „Rusty Cage” Eric Zimmerman [77]
        1994 „Spoonman” Jeffrey Plansker [78]
        „The Day I Tried to Live” Matt Mahurin [79]
        „Black Hole Sun” Howard Greenhalgh [80]
        „My Wave” Henry Shepherd [81]
        „Fell on Black Days” Jake Scott [82]
        1995 „Superunknown” Numillennia N/A
        1996 „Pretty Noose” (wersja pierwsza) Frank Kozik [83]
        „Pretty Noose” (wersja druga) Henry Shepherd [84]
        „Burden in My Hand” Jake Scott [85]
        „Blow Up the Outside World” Gerald Casale [86]
        2010 „Get on the Snake” N/A N/A
        „Black Rain” Brendon Small [87]
        2012 „Live to Rise” Robert Hales [88]
        „Been Away Too Long” Josh Graham [89]
        2013 „By Crooked Steps” Dave Grohl [90]
        „Halfway There” Josh Graham [91]

        Soundtracki

        Rok Utwór Soundtrack Album Źródło
        1989 „Get on the Snake” Droga do domu Louder Than Love [92]
        1990 „Heretic” Więcej czadu Deep Six
        1992 „Loud Love” Świat Wayne’a Louder Than Love [93]
        „Birth Ritual” i „Spoonman”[d] Singles: Original Motion Picture Soundtrack Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path / Superunknown [70][94]
        1993 „Outshined” Prawdziwy romans Badmotorfinger [95]
        1994 „Jesus Christ Pose” Cholerny świat [96]
        1995 „Blind Dogs” Przetrwać w Nowym Jorku Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path [97]
        1996 „Nothing to Say” Hype! The Motion Picture Soundtrack Screaming Life (EP) [98]
        2001 „Spoonman” ATV Offroad Fury Superunknown [99]
        2004 „My Wave” Ujarzmić fale [100]
        „Rusty Cage” Grand Theft Auto: San Andreas Official Soundtrack Box Set Badmotorfinger [101]
        2012 „Live to Rise” The Avengers (Original Motion Picture Soundtrack) Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path [102]
        2013 „Been Away Too Long” NHL 14 King Animal [103]

        Uwagi

        1. ↑ Dane dotyczące sprzedaży płyty pochodzą z końca 2016[37].
        2. ↑ Pierwszy milion egzemplarzy płyty dołączony był w formie darmowej do gry Guitar Hero: Warriors of Rock[54].
        3. ↑ Singel uplasował się jedynie na liście Bubbling Under Hot 100 Singles, zwiększoną o 25 utworów w stosunku do Billboard Hot 100[68].
        4. ↑ W filmie Samotnicy (1992, reż. Cameron Crowe) wykorzystano wersję demo utworu „Spoonman”[94].

        Przypisy

        1. ↑ Bronze Statue Honours Soundgarden’s Chris Cornell in Seattle. Euronews. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-12)]. (ang.).
        2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Gold & Platinum – RIAA. Recording Industry Association of America. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).
        3. ↑ Yarm 2012 ↓, s. 59.
        4. 1 2 3 Babula 2017 ↓, s. 49.
        5. ↑ Anderson 2007 ↓, s. 113.
        6. 1 2 Koziczyński 2010 ↓, s. 71.
        7. ↑ Prato 2009 ↓, s. 103; Yarm 2012 ↓, s. 103.
        8. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 72; Yarm 2012 ↓, s. 104–105
        9. ↑ Anderson 2007 ↓, s. 115; Prato 2009 ↓, s. 203.
        10. ↑ Prato 2009 ↓, s. 203, 205.
        11. 1 2 Anderson 2007 ↓, s. 118.
        12. 1 2 3 Anderson 2007 ↓, s. 120.
        13. ↑ Prato 2009 ↓, s. 211.
        14. ↑ Prato 2009 ↓, s. 212.
        15. 1 2 Koziczyński 2010 ↓, s. 74.
        16. 1 2 Yarm 2012 ↓, s. 157.
        17. 1 2 3 Anderson 2007 ↓, s. 119.
        18. 1 2 3 Koziczyński 2010 ↓, s. 73.
        19. 1 2 3 4 5 6 Soundgarden: Official Chart Company. Official Charts Company. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-06)]. (ang.).
        20. 1 2 3 4 5 6 7 8 Soundgarden – Chart History – Billboard 200. Billboard. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        21. ↑ Prato 2009 ↓, s. 266.
        22. 1 2 3 4 5 6 7 ARIA Charts – Accreditations – 2017 Albums. Australian Recording Industry Association. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-24)]. (ang.).
        23. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Gold/Platinum – Music Canada. Music Canada. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).
        24. 1 2 3 Certifications January 15 2006. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-01)]. (wł.).
        25. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Certified Awards. British Phonographic Industry. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).
        26. 1 2 Anderson 2007 ↓, s. 123.
        27. 1 2 3 Goud, Platina & Diamand [online], NVPI [dostęp 2025-02-28] (niderl.).
        28. 1 2 3 Albums Certification Search – Soundgarden. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).
        29. 1 2 3 Guld- och Platinacertifikat − År 1987−1998. Swedish Recording Industry Association. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-30)]. (szw.).
        30. 1 2 3 Certificazioni – FIMI – Soundgarden. Federazione Industria Musicale Italiana. [dostęp 2020-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-01)]. (wł.).
        31. 1 2 Soundgarden – Chart History – Mainstream Rock Songs. Billboard. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-04)]. (ang.).
        32. ↑ Soundgarden: The Recording Academy. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-02)]. (ang.).
        33. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 77.
        34. 1 2 3 NZ Top 40 Albums Chart – 30 March 1997. Recorded Music NZ. [dostęp 2021-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-18)]. (ang.).
        35. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 77; Yarm 2012 ↓, s. xiv.
        36. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 78.
        37. 1 2 3 Babula 2017 ↓, s. 53.
        38. ↑ Babula 2017 ↓, s. 55.
        39. 1 2 3 Discography Soundgarden. australian-charts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        40. 1 2 Canadian Albums Chart:
        41. 1 2 3 4 Discography Soundgarden. [dostęp 2017-08-24]. (niem.).
        42. 1 2 Timo Pennanen: Sisältää hitin - levyt ja esittäjät Suomen musiikkilistoilla vuodesta 1972 (in Finnish) (1st ed.). Helsinki: Tammi, 2006. ISBN 978-951-1-21053-5.
        43. 1 2 Discography Soundgarden. finnishcharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        44. 1 2 3 Discography Soundgarden. dutchcharts.nl. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-22)]. (niderl.).
        45. 1 2 Discography Soundgarden. norwegiancharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-30)]. (ang.).
        46. 1 2 3 Discography Soundgarden. charts.org.nz. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        47. 1 2 Discography Soundgarden. swedishcharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-03)]. (ang.).
        48. 1 2 ARIA Charts – Accreditations – 1997 Albums. Australian Recording Industry Association. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-25)]. (ang.).
        49. 1 2 Discography Soundgarden. Ultratop. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (niderl.).
        50. 1 2 Discography Soundgarden. Ultratop. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (niderl.).
        51. 1 2 Discography Soundgarden. spanishcharts.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        52. 1 2 Die Offizielle Schweizer Hitparade und Music Commuunity. Hitparade.ch. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (niem.).
        53. ↑ Discography Soundgarden. italiancharts.com. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        54. ↑ Mike Snider: Soundgarden’s ‘Telephantasm’ Gets ‘Guitar Hero’ Welcome. USA Today. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-09)]. (ang.).
        55. ↑ Soundgarden – Chart History – Hot 100. Billboard. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-19)]. (ang.).
        56. ↑ Ryan Gavin: Australia’s Music Charts 1988–2010. Mt. Martha, VIC, Moonlight Publishing, 2011.
        57. ↑ Canadian Singles Chart:
        58. ↑ Soundgarden – Black Hole Sun. lescharts.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-04)]. (fr.).
        59. ↑ Soundgarden. Irish Recorded Music Association. [dostęp 2017-08-25]. (ang.).
        60. ↑ Soundgarden – Pretty Noose. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-04)]. (ang.).
        61. ↑ Soundgarden – Pretty Noose. Hitparade.ch. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-04)]. (niem.).
        62. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Single Certification Search – Soundgarden. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).
        63. 1 2 ARIA Singles Chart Charts Week Commencing 29 May 2017. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-24)]. (ang.).
        64. 1 2 Certificados – Pro-Música Brasil. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-06)]. (port.).
        65. 1 2 Danish Single Certifications – Soundgarden – Black Hole Sun. IFPI Danmark. [dostęp 2025-04-06]. (duń.).
        66. 1 2 Spanish Single Certifications – Soundgarden – Black Hole Sun. Productores de Música de España. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).
        67. 1 2 Certificazioni – FIMI. Federazione Industria Musicale Italiana. [dostęp 2021-01-18]. (wł.).
        68. ↑ Soundgarden – Chart History – Bubbling Under Hot 100. Billboard. [dostęp 2017-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-05)]. (ang.).
        69. ↑ Prato 2009 ↓, s. 302.
        70. 1 2 Koziczyński 2010 ↓, s. 75.
        71. ↑ Soundgarden: ‘Live from the Artists Den’ Unboxing Video. Blabbermouth.net. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-12)]. (ang.).
        72. ↑ Soundgarden – „Flower”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        73. ↑ Soundgarden – „Loud Love”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        74. ↑ Soundgarden – „Hands All Over”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        75. ↑ Soundgarden – „Jesus Christ Pose”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        76. ↑ Soundgarden – „Outshined”. [dostęp 2019-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-30)]. (ang.).
        77. ↑ Soundgarden – „Rusty Cage”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        78. ↑ Soundgarden – „Spoonman”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        79. ↑ Soundgarden – „The Day I Tried to Live”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        80. ↑ Soundgarden – „Black Hole Sun”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        81. ↑ Soundgarden – „My Wave”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        82. ↑ Soundgarden – „Fell on Black Days”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        83. ↑ Soundgarden – „Pretty Noose” (Version 1: Concept). mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        84. ↑ Soundgarden – „Pretty Noose” (Version 2: Performance). mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        85. ↑ Soundgarden – „Burden in My Hand”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        86. ↑ Soundgarden – „Blow Up the Outside World”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        87. ↑ Soundgarden – „Black Rain”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        88. ↑ Soundgarden – „Live to Rise”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        89. ↑ Soundgarden – „Been Away Too Long”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        90. ↑ Soundgarden – „By Crooked Steps”. mvdbase.com. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        91. ↑ Mary Ouellette: Soundgarden Unveil Cosmic „Halfway There” Video. Loudwire. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)]. (ang.).
        92. ↑ Chris Nickson: Soundgarden: New Metal Crown. St. Martin’s Press, 1995. ISBN 978-0312136079. (ang.).
        93. ↑ Ian Gassman: Ranking Every Song on the Wayne’s World Soundtrack. Paste. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-03)]. (ang.).
        94. 1 2 Prato 2009 ↓, s. 338–339.
        95. ↑ Soundgarden – True Romance. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)]. (ang.).
        96. ↑ Soundgarden – Jesus Christ Pose. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-20)]. (ang.).
        97. ↑ Koziczyński 2010 ↓, s. 76.
        98. ↑ Soundgarden – Hype!. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-31)]. (ang.).
        99. ↑ ATV Offroad Fury Soundtrack. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-07)]. (ang.).
        100. ↑ Riding Giants – Original Soundtrack. AllMusic. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-26)]. (ang.).
        101. ↑ Tom Bramwell: GTA: San Andreas Soundtrack Listing. Eurogamer. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-01)]. (ang.).
        102. ↑ Soundgarden: New Song „Live to Rise” Available for Streaming. Blabbermouth.net. [dostęp 2017-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-04)]. (ang.).
        103. ↑ Listen to the NHL 14 Soundtrack. EA Sports. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-05)]. (ang.).

        Bibliografia

        Linki zewnętrzne

        This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.