Dzwonkówka jasnoszara

Dzwonkówka jasnoszara

Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	dzwonkówkowate
Rodzaj	dzwonkówka
Gatunek	dzwonkówka jasnoszara
Nazwa systematyczna
Entoloma lanicum (Romagn.) Noordel. Persoonia 11(2): 149 (1981)

Dzwonkówka jasnoszara (Entoloma lanicum (Romagn.) Noordel.) – gatunek grzybów z rodziny dzwonkówkowatych (Entolomataceae)^[1].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Entoloma, Entolomataceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi^[1].

Po raz pierwszy opisali go w 1936 r. Henri Charles Louis Romagnesi, nadając mu nazwę Rhodophyllus lanicus. W 1981 r. Machiel Evert Noordeloos przeniósł go do rodzaju Entoloma^[1]. Synonimy^[2]:

• Claudopus lanicus (Romagn.) P.D. Orton 1991
• Rhodophyllus lanicus Romagn. 1936
• Rhodophyllus undatus var. pusillus J.E. Lange 1921

Polską nazwę zarekomendował w 2003 r. Władysław Wojewoda^[3].

Kapelusz

Średnica 5–20, rzadko do 30 mm, początkowo wypukły z podwiniętym brzegiem, potem płaskowypukły lub lekko wklęsły w środku z odgiętym brzegiem. Jest nie lub lekko higrofaniczny; w stanie wilgotnym nieprzezroczyście prążkowany, blado różowobrązowy do średniobrązowego z wcielistym połyskiem, w stanie suchym jaśniejszy. Powierzchnia drobno filcowata z luźnymi, promieniście zorientowanymi włókienkami, nie strefowana^[4].

Blaszki

Średnio gęste, przyrośnięto-zbiegające, łukowate do nieco brzuchatych, różowobrązowe do różowoszarych. Ostrza równe, tej samej barwy^[4].

Trzon

Wysokość 10–20 mm, grubość 1–2 mm, centralny lub lekko ekscentryczny, cylindryczny lub zwężający się ku podstawie. Powierzchnia brązowa z różowym odcieniem, biało oprószony w górnej części, naga poniżej, z gęstą białą grzybnią u podstawy^[4].

Miąższ

O mącznym zapachu i zjełczało-mącznym smaku^[4].

Cechy mikroskopowe

Zarodniki 7–9 × 5,5–7 µm, Q = 1,2–1,7, zróżnicowane, 5–9 kątne w widoku z boku. Podstawki 4-zarodnikowe ze sprzążkami. Cystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana z promieniście ułożonych, cylindrycznych strzępek o szerokości 1,5–7 µm. Na strzępkach obecne sprzążki^[4].

Podano stanowiska w niektórych krajach Europy i w azjatyckich terenach Federacji Rosyjskiej^[5]. W Europie jest szeroko rozpowszechniony, ale rzadki i często pomijany^[4]. W Polsce do 2003 r. podano dwa stanowiska^[3] r., w późniejszych latach podano wiele następnych^[6].

Grzyb naziemny, prawdopodobnie mykoryzowy. Występuje w lasach z olszą szarą i świerkami oraz na łąkach wśród traw^[3]. Owocniki od lata do jesieni^[4].