Eduard von Fransecky

Eduard von Fransecky
Ilustracja
General der Infanterie General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia

6 listopada 1807
Gedern

Data i miejsce śmierci

21 maja 1890
Wiesbaden

Przebieg służby
Lata służby

1825-1882

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

42. Pułk Piechoty

Stanowiska

Gubernator Berlina

Główne wojny i bitwy

Wojna prusko-austriacka
Wojna prusko-francuska

Odznaczenia
Order Orła Czarnego (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Domowy Hohenzollernów Order „Pour le Mérite” z Liściem Dębu IV Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Order Domowy Hohenzollernów z Mieczami Order Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Maksymiliana Józefa (Bawaria) Order Zasługi Wojskowej (wojenny, Bawaria) Order Henryka Lwa (Brunszwik) Order Gwelfów (Hanower) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austria) Order Domowy i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika (Oldenburg) Order św. Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Alberta (Saksonia) Order Zasługi Wojskowej (Wirtembergia) Order Fryderyka (Wirtembergia)

Eduard Friedrich von Fransecky (ur. 6 listopada 1807 w Gedern, zm. 21 maja 1890 w Wiesbaden)[1] – oficer Armii Cesarstwa Niemieckiego w stopniu generała piechoty, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, gubernator Berlina w latach 1879-1882.

Życiorys

Po ukończeniu edukacji w domach kadetów w Poczdamie i Berlinie w 1825 roku, rozpoczął służbę w 16. Pułk Piechoty w stopniu podporucznika (niem. Secondlieutnant). W 1828 roku został adiutantem pułku[2]. W 1833 roku został adiutantem dowódcy 13. Dywizji Piechoty, gen. von Lucka[3]. W trakcie służby na tym stanowisku spisał historię 16. Pułku Piechoty. W 1841 roku został awansowany na stopień porucznika (niem. Premierleutnant), a dwa lata później został przeniesiony do Sztabu Generalnego z jednoczesnym awasnem na stopień kapitana (niem. Hauptmann)[4]. W Berlinie zajmował się historią wojskowości, opracował między innymi historię działań wojsk pruskich podczas wojen napoleońskich[1]. W 1848 roku został adiutantem gen. Friedricha von Wrnagla, z którym wkroczył do Szlezwiku. Podczas I wojny o Szlezwik nie uczestniczył bezpośrednio w działaniach wojennych, gdyż pełnił jedynie służbę sztabową. Po zakończeniu konfliktu, na wniosek gen. von Wrangla, został awansowany na stopień majora poza kolejnością. W 1849 roku rozpoczął służbę w Departamencie Historii Sztabu Generalnego[5]. Dalszą karierę związał z gen. von Wranglem, któremu towarzyszył jako obserwator podczas manewrów we Sardynii i w Rosji[1]. W 1855 roku, w stopniu podpułkownika (niem. Oberstleutnant) objął funkcję szefa sztabu III Korpusu Armijnego, którego dowódcą był gen. von Wrangel[6]. W 1857 roku został dowódcą 31. Pułk Piechoty, który stacjonował w Erfurcie i na tym stanowisku awansował na stopień pułkownika (niem. Oberst)[7]. Po objęciu regencji przez księcia Wilhelma przeprowadzona została reforma sił zbrojnych, w wyniku której von Fransecky został przeniesiony do służby w armii Wielkiego Księstwa Oldenburga, w której został mianowany dowódcą Brygady Oldenbursko-Hanzeatyckiej w stopniu generała majora (niem. Generalmajor)[1]. W 1864 roku zwrócił się do ministra wojny Prus gen. Albrechta von Roona o przywrócenie do służby w wojsku pruskim. W tym samym roku, po otrzymaniu zgody od Ministerstwa Wojny, objął dowództwo nad 7. Dywizją Piechoty z jednoczesnym awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant)[8]. Na czele dywizji brał udział w wojnie prusko-austriackiej, w tym w bitwie pod Münchengrätz. Jego jednostka przyczyniła się do zwycięstwa Prusaków w bitwie pod Sadową. Dalsze działania wojenne, w tym próby dotarcia dywizji von Fransecky'ego do Bratysławy, przerwało podpisanie pokoju w Pradze[1]. Po zakończeniu konfliktu pozostał na stanowisku dowódcy 7. Dywizji, ale pełnił również obowiązki doradcy wojskowego przy dworze saskim w Dreźnie. Pełnił tę funkcję do 1870 roku, kiedy po wybuchu wojny z Francją został mianowany dowódcą II Korpusu i awansowany na stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie). II Korpus wchodził w skład III Armii dowodzonej przez księcia Fryderyka Karola. Jego jednostka uczestniczyła między innymi w bitwie pod Gravelotte, w której poniosła spore straty. Podczas oblężenia Paryża powstrzymał przybywające stolicy z odsieczą wojska francuskie, które zostały rozbite w bitwie pod Champigny. Uczestniczył również w walkach przeciwko Armii Wschód dowodzonej przez gen. Charlesa-Denisa Bourbaki. II Korpus pod wodzą Fransecky'ego był ostatnią pruską jednostką walcząca na francie wojny 1870 roku[1]. Za swoje zasługi podczas konfliktu został otrzymał między innymi Liście Dębu do Orderu Pour le Mérite[1] oraz został mianowany szefem 42. Pułku Piechoty[9]. W 1871 roku powierzono mu dowództwo nowoutworzonego XV Korpusu Armijnego, stacjonującego w Strasburgu[10]. W 1879 roku, po objęciu stanowiska gubernatora Alzacji-Lotaryngii przez feldmarszałka Edwina von Manteuffela, został gubernatorem wojskowym Berlina[11]. Przeszedł w stan spoczynku w 1882 roku, ze względu na pogarszający się stan zdrowia.

Odznaczenia

Odznaczenia gen. Eduarda von Fransecky to między innymi[9]:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Poten 1904 ↓, s. 712-716.
  2. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich Preußischen Armee für das Jahr 1829. sbc.org.pl. s. 84. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  3. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich Preußischen Armee für 1885.. sbc.org.pl. s. 48. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  4. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee und des XIII. (Königlich-Württembergischen) Armeekorps. 1844. s. 22. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  5. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee und des XIII. (Königlich-Württembergischen) Armeekorps. 1854. digitale-sammlungen.de. s. 21. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  6. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee und des XIII. (Königlich-Württembergischen) Armeekorps. 1856. digitale-sammlungen.de. s. 20. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  7. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich Preußischen Armee und Marine für das Jahr 1858.. sbc.org.pl. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  8. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee und des XIII. (Königlich-Württembergischen) Armeekorps. 1865. digitale-sammlungen.de. s. 57. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  9. 1 2 Rang- und Quartier-Liste der Königlich Preußischen Armee für 1885.. sbc.org.pl. s. 168. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  10. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee und des XIII. (Königlich-Württembergischen) Armeekorps. 1870/71. digitale-sammlungen.de. s. 94. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).
  11. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich Preußischen Armee für 1881.. sbc.org.pl. s. 93. [dostęp 2025-05-26]. (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.