Eleonora Goleń

Eleonora Goleń
z domu Wojnarowicz
Data i miejsce urodzenia

1908
Wójtowa koło Biecza

Data i miejsce śmierci

1943
Jasło

Przyczyna śmierci

rozstrzelanie

Narodowość

polska

Rodzice

Karol Wojnarowicz i Anna z domu Rewisińska

Małżeństwo

Stanisław Goleń

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[1]
Więzienie Gestapo w Jaśle, w którym uwięziono Eleonorę Goleń

Eleonora Goleń z domu Wojnarowicz[2] (ur. 1908 w Wójtowej koło Biecza, zm. 1943 w Jaśle)[3] – Polka, rozstrzelana za pomaganie Żydom w czasie II wojny światowej i okupacji niemieckiej[3][4].

Życiorys

Eleonora Goleń urodziła się 7 kwietnia 1908 r. w Wójtowej koło Biecza[3]. Była piątym dzieckiem w rodzinie Karola Wojnarowicza i Anny z domu Rewisińskiej[3]. W wieku 20 lat wyszła za Stanisława Golenia[3]. Mieszkali w Niegłowicach[4][2] i w Harklowej[3].

W 1942 roku podczas okupacji niemieckiej w Polsce postanowili pomóc żydowskiej rodzinie Parzyczewskich[3][2]. Eleonora przedstawiała dziewczynkę jako córkę siostry Stanisława Golenia, Heleny, która z mężem zaginęła w czasie wojny na wschodzie Polski[3].

W grudniu 1942 r. Eleonora Goleń i młoda Żydówka Alina[3] (lub Anna)[5] Parzyczewska zostały aresztowane przez Gestapo i przewiezione do więzienia w Jaśle[3].

Dziewczynkę rozstrzelano 10 grudnia 1943 roku[2][5]. Eleonora poddana została miesięcznemu śledztwu[3][5].

5 stycznia 1943 r. została rozstrzelana pod murem więzienia w Jaśle[2][3][5]. Była to egzekucja pokazowa[2][5]. Wcześniej niemieccy oprawcy poniżali Eleonorę, pokazując mieszkańcom, co grozi za udzielanie schronienia Żydom[3][4][5].

Nie pozwolono zabrać ciała rodzinie[2][5]. Miejsce pochówku Eleonory nie jest znane[3][4][2][5].

Upamiętnienie

Tablica upamiętniająca ofiary Gestapo w Jaśle, w tym rozstrzelaną Eleonorę Goleń

Eleonora Goleń jest wymieniona wśród ofiar terroru okupanta niemieckiego na pomniku w rodzinnej wsi Wójtowej[3].

Tablicę poświęconą Eleonorze Goleń i innym mieszkańcom powiatu jasielskiego ratującym Żydów odsłonięto na budynku Sądu Rejonowego w Jaśle[6].

Odznaczenia

W 2010 roku Eleonora Goleń została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[7] przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego[6] a jej mąż Stanisław Goleń otrzymał takie samo odznaczenie 6 października 2017 roku od Prezydenta RP Andrzeja Dudy[6].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Eleonora Goleń. tvp.pl, 2024-02-28. [dostęp 2024-10-20].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Goleń Eleonora. kaplica-pamieci.pl. [dostęp 2024-10-20].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Krzysztof Przybyłowicz: Goleń Eleonora. sprawiedliwi.org.pl. [dostęp 2024-10-20].
  4. 1 2 3 4 Bogdan Hućko: W Jaśle uczczono pamięć Eleonory Goleń i innych Polaków ratujących Żydów. naszemiasto.pl, 2022-03-24. [dostęp 2024-10-20].
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Elżbieta Rączy: Historia pomocy - Goleń Eleonora. sprawiedliwi.org.pl. [dostęp 2024-10-20].
  6. 1 2 3 W hołdzie Eleonorze Goleń i osobom, które niosły pomoc Żydom w czasie II wojny światowej. zsuisjaslo.pl, 2018-01-07. [dostęp 2024-10-20].
  7. ↑ Eleonora Goleń. tvp.pl, 2024-02-28. [dostęp 2024-10-20].


Linki zewnętrzne


This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.