Enicurus
| Enicurus | |||
| Temminck, 1822[1] | |||
![]() Widłogon szary (E. velatus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Enicurus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Enicurus coronatus Temminck, 1822 (= Turdus leschenaulti Vieillot, 1818) | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Enicurus – rodzaj ptaków z podrodziny kląskawek (Saxicolinae) w obrębie rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Morfologia
Długość ciała 12–28 cm; masa ciała 11–53 g[4].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1822 roku holenderski zoolog Coenraad Jacob Temminck w publikacji własnego autorstwa poświęconej kolorowym ilustracjom różnych gatunków ptaków[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) widłogon białoczuby (E. leschenaulti).
Etymologia
- Enicurus: gr. ἑνικος henikos ‘pojedynczy’; ουρα oura ‘ogon’[5].
- Allocoturus: gr. αλλοκοτος allokotos ‘niezwykły, dziwny’, od αλλος allos ‘inny’; κοτος kotos ‘usposobienie’; ουρα oura ‘ogon’[6]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[7]: Enicurus coronatus Temminck, 1822 (= Turdus leschenaulti Vieillot, 1818).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:
- Enicurus immaculatus (Hodgson, 1836) – widłogon czarnogrzbiety
- Enicurus schistaceus (Hodgson, 1836) – widłogon maskowy
- Enicurus scouleri Vigors, 1832 – widłogon mały
- Enicurus velatus Temminck, 1822 – widłogon szary
- Enicurus ruficapillus Temminck, 1832 – widłogon łuskowany
- Enicurus leschenaulti (Vieillot, 1818) – widłogon białoczuby
- Enicurus borneensis Sharpe, 1889 – widłogon długosterny
- Enicurus maculatus Vigors, 1831 – widłogon plamisty
Przypisy
- 1 2 C.J. Temminck: Nouveau recueil de planches coloriées d’oiseaux, pour servir de suite et de complément aux planches enluminées de Buffon. Paris: Dufour & d’Ocagne, 1822, s. ryc. 113. (fr.).
- ↑ J. van der Hoeven: Handboek der dierkunde. Wyd. Tweede deel. Amsterdam: J.C.A. Sulpke, 1859, s. 774. (łac.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Chats, Old World flycatchers. IOC World Bird List (v14.2). [dostęp 2024-11-29]. (ang.).
- ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Old World Flycatchers (Muscicapidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Enicurus, DOI: 10.2173/bow.muscic3.01 [dostęp 2024-11-29] (ang.).

- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Enicurus [dostęp 2022-01-18].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Allocoturus [dostęp 2022-01-18].
- ↑ R.B. Sharpe: Catalogue of the Passeriformes or perching Birds, in the collection of the British Museum. Cz. 7: Cichlomorphæ: Part IV. London: Printed by order of The Trustees, 1883, s. 312, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Saxicolinae Vigors, 1825 - kląskawki (wersja: 2024-10-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-11-29].
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
