Enicurus

Enicurus
Temminck, 1822[1]
Ilustracja
Widłogon szary (E. velatus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

muchołówkowate

Podrodzina

kląskawki

Rodzaj

Enicurus

Typ nomenklatoryczny

Enicurus coronatus Temminck, 1822 (= Turdus leschenaulti Vieillot, 1818)

Synonimy
  • Allocoturus van der Hoeven, 1855[2]
Gatunki

8 gatunków – zobacz opis w tekście

Enicurusrodzaj ptaków z podrodziny kląskawek (Saxicolinae) w obrębie rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[3].

Morfologia

Długość ciała 12–28 cm; masa ciała 11–53 g[4].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1822 roku holenderski zoolog Coenraad Jacob Temminck w publikacji własnego autorstwa poświęconej kolorowym ilustracjom różnych gatunków ptaków[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) widłogon białoczuby (E. leschenaulti).

Etymologia

  • Enicurus: gr. ἑνικος henikos ‘pojedynczy’; ουρα oura ‘ogon’[5].
  • Allocoturus: gr. αλλοκοτος allokotos ‘niezwykły, dziwny’, od αλλος allos ‘inny’; κοτος kotos ‘usposobienie’; ουρα oura ‘ogon’[6]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[7]: Enicurus coronatus Temminck, 1822 (= Turdus leschenaulti Vieillot, 1818).

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

  • Enicurus immaculatus (Hodgson, 1836) – widłogon czarnogrzbiety
  • Enicurus schistaceus (Hodgson, 1836) – widłogon maskowy
  • Enicurus scouleri Vigors, 1832 – widłogon mały
  • Enicurus velatus Temminck, 1822 – widłogon szary
  • Enicurus ruficapillus Temminck, 1832 – widłogon łuskowany
  • Enicurus leschenaulti (Vieillot, 1818)widłogon białoczuby
  • Enicurus borneensis Sharpe, 1889 – widłogon długosterny
  • Enicurus maculatus Vigors, 1831 – widłogon plamisty

Przypisy

  1. 1 2 C.J. Temminck: Nouveau recueil de planches coloriées d’oiseaux, pour servir de suite et de complément aux planches enluminées de Buffon. Paris: Dufour & d’Ocagne, 1822, s. ryc. 113. (fr.).
  2. J. van der Hoeven: Handboek der dierkunde. Wyd. Tweede deel. Amsterdam: J.C.A. Sulpke, 1859, s. 774. (łac.).
  3. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Chats, Old World flycatchers. IOC World Bird List (v14.2). [dostęp 2024-11-29]. (ang.).
  4. D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Old World Flycatchers (Muscicapidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Enicurus, DOI: 10.2173/bow.muscic3.01 [dostęp 2024-11-29] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  5. The Key to Scientific Names, Enicurus [dostęp 2022-01-18].
  6. The Key to Scientific Names, Allocoturus [dostęp 2022-01-18].
  7. R.B. Sharpe: Catalogue of the Passeriformes or perching Birds, in the collection of the British Museum. Cz. 7: Cichlomorphæ: Part IV. London: Printed by order of The Trustees, 1883, s. 312, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang.).
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Saxicolinae Vigors, 1825 - kląskawki (wersja: 2024-10-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-11-29].

Bibliografia

  • The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).