Eparchia pińska i łuniniecka
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Siedziba | |
| Data powołania |
1989 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Egzarchat | |
| Sobór | |
| Biskup diecezjalny |
vacat |
| Dane statystyczne (2012[1]) | |
| Liczba kapłanów |
166 |
| Liczba dekanatów |
8[2] |
| Liczba parafii |
186[2] |
| Liczba klasztorów |
1 |
Położenie na mapie obwodu brzeskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
| Strona internetowa | |

Eparchia pińska i łuniniecka – jedna z eparchii Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego. Obejmuje część rejonów obwodu brzeskiego[1].
Eparchia nawiązuje do tradycji eparchii turowsko-pińskiej, powstałej w XI w. i działającej do unii brzeskiej, gdy przeszła w jurysdykcję Kościoła unickiego[3]. Reaktywowana na początku XX wieku, w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonowała jako diecezja pińsko-poleska PAKP[3]. W obecnym kształcie erygowana w 1989[1].
W strukturach eparchii działa 186[2] parafii dysponujących 193 obiektami sakralnymi, obsługiwanych przez 166 kapłanów. Administraturze podlega również żeński monaster św. Barbary w Pińsku[1].
Biskupi
- Daniel (Juźwiuk), 1945–1950[3]
- Paisjusz (Obrazcow), 1950–1952[3]
- Konstantyn (Chomicz), 1989–1990[4]
- Stefan (Korzun), 1990-2022[5].
Dekanaty
- baranowicki (27 parafii)
- hancewicki (9 parafii)
- iwacewicki (25 parafii)
- janowski (20 parafii)
- lachowicki (7 parafii)
- łuniniecki (17 parafii)
- piński (45 parafii)
- stoliński (41 parafii)[2]
Przypisy
- 1 2 3 4 Пинская епархия (patriarchia.ru)
- 1 2 3 4 Spis dekanatów na stronie eparchii ros.
- 1 2 3 4 Пинская епархия. [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
- ↑ Константин (Хомич). [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
- ↑ Отошел ко Господу архиепископ Пинский и Лунинецкий Стефан / Новости / Патриархия.ru [online], Патриархия.ru [dostęp 2022-05-05] (ros.).

