Ernst von Wrisberg
 | |
 generał major | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska |
szef Generalnego Departamentu Wojny |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
      .svg.png){kind=small}    | |
Ernst von Wrisberg (ur. 2 sierpnia 1862 w Schwerinie, zm. 1 kwietnia 1927 w Berlinie) – niemiecki generał major armii cesarskiej[1]. Od 1920 roku był przewodniczącym zarządu głównego Hakaty.
Szef sztabu, w stopniu podpułkownika, XVII Korpusu Armii stacjonującego w Gdańsku[2]. Następnie objął stanowisko szefa Generalnego Departamentu Wojny w pruskim ministerstwie wojny[3]. Uczestnik I wojny światowej. Przeszedł w stan spoczynku 8 lipca 1919 w stopniu generała majora.
Przez wiele lat służył wojskowo na wysokich stanowiskach w Poznańskiem i Prusach Zachodnich; z tego względu uchodził w środowisku Hakaty za znawcę polsko-niemieckich stosunków narodowych. Opinia ta przeważyła w wyborze Wrisberga na następcę Heinricha Tiedemanna na stanowisko przewodniczącego zarządu głównego Hakaty w 1920.
W swoich założeniach programowych chciał uczynić z Hakaty niezależne „sumienie” rządu niemieckiego, pilnujące, by stosunki dwustronne niemiecko-polskie nie ulegały poprawie. Zmarł na atak serca w trakcie antypolskiego wystąpienia. O poparciu rządu dla jego działalności świadczył uroczysty charakter pogrzebu, z pełnymi honorami wojskowymi i udziałem prezydenta Paula von Hindenburga.
Odznaczenia
Odznaczenia gen. von Wrisberga to między innymi[2]:
- Order Orła Czerwonego IV klasy z koroną (Prusy)
- Order Królewski Korony III klasy (Prusy)
- Odznaka Służby Wojskowej (Prusy)
- Kawaler 2 klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia)
- Oficer IV klasy Orderu Zasługi Wojskowej z koroną (Bawaria)
- Krzyż Zasługi Orderu Gryfa (Meklemburgia)
- Kawaler I klasy Orderu Alberta (Saksonia)
- Kawaler I klasy Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
Bibliografia
- Adam Galos, Felix Heinrich Gentzen, Witold Jakóbczyk: Dzieje Hakaty, Poznań 1966.
Przypisy
- ↑ Robert T. Foley, Robert Thomas Foley, German Strategy and the Path to Verdun: Erich Von Falkenhayn and the Development of Attrition, 1870-1916, s. 132.
- 1 2 Rangliste der Königlich Preußischen Armee und des XIII. (Königlich Württembergischen) Armeekorps für 1913.. sbc.org.pl. [dostęp 2025-03-20]. (niem.).
- ↑ Jan Vermeiren, The First World War and German National Identity: The Dual Alliance at War, s. 76.