Franciszek Klon (powstaniec śląski)

Franciszek Klon (ur. 3 kwietnia 1901 w Rogowie, zm. 1940 w Kalininie) – powstaniec śląski, policjant województwa śląskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Syn Walentego i Franciszki z domu Sitek. Ukończył 8-klasową szkołę powszechną. Jako ochotnik służył w 167 pułku piechoty Wojska Polskiego (od 12 czerwca 1919 do 18 września 1920). Zwolniony do akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku. Komendant rejonu najpierw w Krzyżanowicach^[1] a potem w Rogowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska (1920–1921)^[1]. W III powstaniu śląskim organizator a następnie dowódca I baonu 4 pułku strzelców raciborskich^[1].

Ukończył Kurs dla Górnoślązaków żandarmerii krajowej w Cieszynie (4 lutego - 11 kwietnia 1922)^[2]. Następnie służył jako policjant województwa śląskiego najpierw w I Komisariacie w Królewskiej Hucie (do 7 sierpnia 1922), następnie na Posterunku w Pszowie (do 14 VIII 1925) i Komisariacie w Bielsku (do 1 X 1929)^[3]. W 1928 awansowany na starszego posterunkowego^[4]. Potem był komendantem Posterunku w Ligocie skąd przeniesiony do Komisariatu w Bielsku (1930–1939)^[3]. 19 lutego 1926 ukończył kurs dla przodowników policji województwa śląskiego w Królewskiej Hucie^[5]. W l. 30. starszy posterunkowy w Bielsku. Od 1 lutego 1937 mianowany przodownikiem^[6].

Po wybuchu II wojny światowej ewakuowany do Lwowa. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do tego miasta aresztowany i osadzony w obozie w Ostaszkowie. Zamordowany w Kalininie, pochowany w Miednoje^[3].

• Odznaka pamiątkowa policji województwa śląskiego (19 czerwca 1932)^[7]
• Brązowy Krzyż Zasługi (1938)^[8]
• Brązowy Medal za długoletnią służbę (14 maja 1938)^[9]