Głębokie (dopływ Dunajca)
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Województwo | |
| Lokalizacja | |
| Potok 3 rzędu | |
| Źródło | |
| Wysokość |
695 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Dunajec |
| Miejsce | |
| Wysokość |
487 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie gminy Czorsztyn ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego ![]() | |
Głęboki Potok (Głębokie[1]) – potok, dopływ Dunajca uchodzący do Jeziora Sromowskiego[2]. Jego zlewnia znajduje się w Sromowcach Wyżnich w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn[1].
Głęboki Potok spływa południowo-zachodnimi stokami Pienin Czorsztyńskich. Wypływa na południowych stokach głównej grani Pienin Czorsztyńskich i spływa w kierunku północno-zachodnim. Przepływa pod drogą z Krośnicy do Sromowiec Wyżnych, następnie zmienia kierunek na bardziej południowy i płynie doliną między Flakami a szczytami Ula, Piekiełko i Upszar[3]. Na pewnej długości stoki tej doliny są bezleśne; po lewej stronie znajduje się polana Podkira, po prawej łąka Łazy. Potok uchodzi z lewej strony do zbiornika Sromowce na wysokości 487 m. Ma kilka bardzo krótkich dopływów[1]. Dwa z nich to potoczki płynące dolinkami Duży Loch i Mały Loch[1].
W latach 1987–1988 w dolinie Głębokiego Potoku znaleziono bardzo rzadkie, w Polsce zagrożone wyginięciem gatunki porostów: trzonecznica żółta Chaenotheca chrysocephala, trzonecznica rdzawa Chaenotheca ferruginea, cielistek dyskretny Coenogonium pineti[4] oraz grzyby podziemne: czarnobrzuszek drobnozarodnikowy, genea kędzierzawa, podkorzeniak leszczynowy, wnętrznica cebulowata, wnętrznica smardzowata, Hydnocystis piligera, Hymenogaster megasporus Hymenogaster rehsteineri, zielonek zlepiony (Pachyphlodes conglomerata), Tuber fulgens[5].
.jpg)
Przypisy
- 1 2 3 4 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-11-14].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 190, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008, s. 1.
- ↑ Józef Kiszka, Zbigniew Szeląg, Porosty (Lichenes) polan Pienińskiego Parku Narodowego – zagrożenie i ochrona, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, Kraków 1992, s. 55–63.
- ↑ Piotr Chachuła i inni, Grzyby podziemne Pienińskiego Parku Narodowego nowe dane o różnorodności i rozmieszczeniu, „Fragm. Florist. Geobot. Polon.”, 27 (2), 2020, s. 359–378, DOI: 10.35535/ffgp-2020-0020 [dostęp 2024-12-05].
_location_map.png)


