Piekiełko (szczyt)

Piekiełko
Ilustracja
Piekiełko i Ula, widok z szosy KrośnicaNiedzica
Państwo

PL=MA

Pasmo

Pieniny

Wysokość

678 m n.p.m.

Położenie na mapie gminy Czorsztyn
Mapa konturowa gminy Czorsztyn, na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Piekiełko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Piekiełko”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Piekiełko”
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, po prawej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Piekiełko”
Ziemia49°25′10″N 20°20′09″E/49,419444 20,335833

Piekiełko (678 m) – najwyższy, północny szczyt masywu Upszaru w Pieninach Czorsztyńskich. Sam wierzchołek jest porośnięty lasem, ale płytka przełęcz oddzielająca go od sąsiadującej w kierunku północno-zachodnim od Uli i Zbójnickiej Skały jest odkryta, trawiasta. Z przełęczy tej do Zbiornika Czorsztyńskiego opada trawiasta dolinka ze źródłem wody, zwana Kąciki, w przeciwnym kierunku, do doliny Głębokiego z przełęczy tej opada również trawiasty stok zwany Łazami[1][2].

Nazwa szczytu pochodzi od dawniej istniejących obok wierzchołka dwóch poletek uprawnych o nazwie Małe i Wielkie Piekiełko. Jak pisze Bronisław Gustawicz w 1881 były to: „dwa owsiska w świerkowym lesie”. Adam Jaszczołt uważa, że nazwa może pochodzić od słowiańskich słów pkieł, piekło, oznaczających smołę i jest pozostałością po istniejących w Pieninach zborach braci polskich z początków XVII wieku[3].

Dawne poletka uprawne są obecnie łąkami lub pastwiskami[2]. W latach 1987–1988 w polanach na Piekiełku znaleziono bardzo rzadkie, w Polsce zagrożone wyginięciem gatunki porostów: jaskrawiec woskowoszary Caloplaca stillicidiorum, łuskotek wątrobiasty Catapyrenium lachneum i trzonecznica rdzawa Chaenotheca ferruginea[4].

Piekiełko znajduje się w Pienińskim Parku Narodowym w granicach wsi Sromowce Wyżne, w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn[2]

Widok z Pienin Spiskich

Przypisy

  1. Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008, s. 1.
  2. 1 2 3 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2024-11-11].
  3. Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, s. 271, ISBN 83-915859-4-8.
  4. Józef Kiszka, Zbigniew Szeląg, Porosty (Lichenes) polan Pienińskiego Parku Narodowego – zagrożenie i ochrona, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, Kraków 1992, s. 55–63.