Garapich (herb szlachecki)

Herb w opracowaniu graficznym Tadeusza Gajla[1]

Garapich (Serpohrad) – herb szlachecki nadany w Galicji.

Opis herbu

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania, wedle oryginalnego rysunku z nadania herbu[2]:

Tarcza dwudzielna w pas. W polu I, czerwonym, dwa sierpy srebrne ostrzami ku górze i ku sobie. W polu II srebrnym, na skale stalowoszarej zamek jasnobrązowy o dwu basztach i wieży pośrodku z bramą brązową, po bokach której okienka takie jak na wieży i baszcie. Dwa hełmy z klejnotami w koronie: I sierp srebrny w słup między skrzydłami orlimi czarnymi, II trzy pióra strusie srebrne między czerwonymi.

Wedle herbarzy Hefnera[3], Siebmachera[4] i Rietstapa[5], za którymi informacje powtórzył Juliusz Karol Ostrowski[6], góra była czarna, zamek zaś złoty. Ponadto u Rietstapa, oba sierpy są skierowane ostrzami w prawo[5].

Projekt herbu przedłożony przez nobilitowanego zakładał podział górnego pola w słup, zamek srebrny na czarnej górze w polu błękitnym oraz jeden klejnot w postaci sierpa. Labry miały być z prawej czerwono-złote, z lewej błękitno-srebrne[7].

Najwcześniejsze wzmianki

Herb nadany z nobilitacją i drugim stopniem szlachectwa (Ritter) i predykatem von Sichelburg dr Michałowi Garapichowi 30 października 1811 roku. Nobilitowany był adwokatem we Lwowie, członkiem Stanów Galicyjskich i właścicielem dóbr Przyborsko. Wylegitymował się ze szlachectwa 5 grudnia 1817 roku[2].

Herb wymieniony zostały w herbarzu szlachty galicyjskiej Hefnera z 1863 roku[3].

W herbarzu Armorial general Rietstapa z lat 1884-87 nazwę herbu zapisano jako Garapanich[5].

Herb przytoczono w herbarzu Siebmachera z 1905 roku[4].

Herb opublikował też Juliusz Karol Ostrowski, który podał drugą nazwę tego herbu Serpohrad[6].

Herbowni

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

Garapich.

Znani herbowni

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Tadeusz Gajl: Herby szlachty Polski. Od średniowiecza do 1918 roku. Brzezia Łąka: Poligraf, 2023, s. 222. ISBN 978-83-8308-093-2.
  2. 1 2 Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji 1772-1918. Warszawa: Wydawnictwo DiG, 1999, s. 107. ISBN 83-7181-110-1.
  3. 1 2 Otto Titan von Hefner: Neues Wappenbuch des blühenden Adels im Königreiche Galizien. München: München : Heraldisches Institut, 1863, s. 11, tabl. 11. [dostęp 2024-06-18]. (niem.).
  4. 1 2 Friedrich Heyer von Rosenfeld, Ivan von Bojničić: Der Adel von Galizien, Ladomerien u. der Bukowina. T. 4. Bauer & Raspe, 1905, s. 129, tabl. 154, seria: J. Siebmacher's grosses und allgemeines Wappenbuch. [dostęp 2024-06-18]. (niem.).
  5. 1 2 3 Johannes Baptista Rietstap: Armorial général : précédé d'un dictionnaire des termes du blason. Gouda: 1884-87, s. P1.XIII. [dostęp 2024-08-14]. (fr.).
  6. 1 2 Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Cz. 2: Opisy herbów. Warszawa: Główny skład Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1906, s. 232.
  7. ↑ Garapich, Michael, Gerichtsadvokat zu Lemberg, Ritterstand, „von Sichelburg”. Österreichischen Staatsarchiv. [dostęp 2024-08-20].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.