Giacomo Antonio Morigia
| Kardynał prezbiter | |
 | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1633 |
| Data i miejsce śmierci |
8 października 1708 |
| Arcybiskup Florencji | |
| Okres sprawowania |
1683–1699 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Śluby zakonne |
22 lipca 1652 |
| Prezbiterat |
1657 |
| Sakra biskupia |
14 września 1681 |
| Kreacja kardynalska |
12 grudnia 1695 |
| Kościół tytularny |
Santa Cecilia |
| Data konsekracji |
14 września 1681 | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||||
| Współkonsekratorzy |
Giacomo de Angelis | ||||||||||
| |||||||||||
Giacomo Antonio Morigia CRSP (ur. w 1633 na terenie diecezji Novara, zm. 8 października 1708 w Pawii) – włoski kardynał.
Życiorys
Urodził się na początku 1633 roku na terenie diecezji Novara, jako syn Giovanniego Battisty Morigii i Angeli Porry, otrzymując na chrzcie imiona Giovanni Ippolito[1]. W 1651 roku wstąpił do zakonu barnabitów[1]. 22 lipca 1652 roku złożył profesję wieczystą, a pięć lat później przyjął święcenia kapłańskie[1]. Następnie został wykładowcą filozofii i teologii[1]. 1 września 1681 roku został wybrany biskupem San Miniato, a trzynaście dni później przyjął sakrę[2]. Dwa lata później został arcybiskupem Florencji[2]. W 1692 roku został asystentem Tronu Papieskiego[1]. 12 grudnia 1695 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja na kardynałem prezbiterem i nadano mu kościół tytularny Santa Cecilia[2]. W 1699 roku zrezygnował z archidiecezji i został archiprezbiterem bazyliki liberiańskiej[2]. Dwa lata później został arcybiskupem ad personam Pawii[2]. Zmarł tamże 8 października 1708 roku[1].