Gorajec-Stara Wieś
| wieś | |
![]() Biała Figura w Gorajcu Starej Wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
84 |
| Kod pocztowy |
22-463[3] |
| Tablice rejestracyjne |
LZA |
| SIMC |
0897119[4] |
Położenie na mapie gminy Radecznica ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu zamojskiego ![]() | |
Gorajec-Stara Wieś – wieś w Polsce położona na Roztoczu w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Radecznica[4][6]. Położony jest w centrum Szczebrzeszyńskiego Parku Krajobrazowego nad rzeką Gorajec.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0897131 | Tokarka | część wsi |
Wieś jest sołectwem w gminie Radecznica[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 335 mieszkańców[8]. Znajduje się tu Publiczna Szkoła Podstawowa. Przez Gorajec-Starą Wieś przebiega droga krajowa 74 Janów Lubelski-Zamość.
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny[9].
Historia
Początki osadnictwa na tym terenie datuje się na okres mezolitu i neolitu. Z okresu mezolitu pochodzą narzędzia krzemienne [10], a z neolitu - pozostałości ceramiki kultury pucharów lejkowych oraz ślady osady neolitycznej[11].
We wczesnym średniowieczu tereny te określane były mianem Ziemi Czerwieńskiej (Grodów Czerwieńskich) i wielokrotnie zmieniały swoją przynależność państwową. W pobliskiej Sąsiadce znajdują się pozostałości jednego z nich: Sutiejska.
Sama wieś Gorayec (pisownia oryginalna) lokowana została na prawie niemieckim przez Dymitra z Goraja herbu Korczak, właściciela m.in zamków w Szczebrzeszyna i Goraju, pod koniec XIV wieku. Z kolei Dymitr podarował ją swoim zasłużonym dworzanom - braciom Bretoldowi i Zygmuntowi Smagarzewskim. Miało to miejsce przed 1389 r. Smagarzewscy zmienili potem nazwisko na Latyczyńscy, pochodzące od wsi Latyczyn.[12] . W 1564r wieś liczyła 269 domów chłopskich , istniała też na jej terenie jakaś huta albo kopalnia ("officina mineraria") [13], być może była to kopalnia gliny oraz parterowy , murowany dworek szlachecki[14]. Od potomków Latyczyńskich w 1643 r. prawa do wsi odkupił Jan Sobiepan Zamoyski włączając ją do Ordynacji Zamojskiej. Pierwszym dzierżawcą folwarku Gorayec został chorąży bracławski Hieronim Żaboklicki herbu Roch (prywatnie przyjaciel Jana Sobiepana Zamojskiego), a następnie jego syn Nikodem Żaboklicki.
Skorowidz Królestwa Polskiego z 1877 r. umiejscawia administracyjnie Gorajec (wieś i folwark) w Guberni lubelskiej w powiecie zamojskim, gminie Radecznica i w parafii Mokrelipie, z sądem pokoju i pocztą w Szczebrzeszynie[15]. Skorowidz miejscowości Rzeczpospolitej Polskiej[16] z 1933 r. (?) rozróżnia 2 wsie o nazwie Gorajec: Gorajec-Stara Wieś oraz Gorajec-Zagroble, oraz odrębnie Gorajec folwark.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gorajec-Stara Wieś. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Gorajec-Stara Wieś to 335, z czego 54,3% mieszkańców stanowią kobiety, a 45,7% mężczyźni[17].
Osoby związane z Gorajcem
- W Gorajcu urodził się i został zamordowany Jan Grygiel, żołnierz Batalionów Chłopskich.
- W Gorajcu-Starej Wsi w dzieciństwie mieszkał Janusz Jarosławski (ur. 1967) – polski pisarz, publicysta, autor książek poświęconych tematyce historycznej i broni białej[18][19].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wieś Gorajec-Stara Wieś w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-09], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-09].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 321 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-09-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 128583
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
- ↑ Strona gminy, sołectwa [dostęp 2023-11-17
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-22].
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- ↑ J.Libera, Drobne materiały do badań pradziejów Roztocza, Zamość 1993.
- ↑ R.Niedźwiadek, Dokumentacja z archeologicznych badań powierzchniowo-sondażowych na terenie przebiegu planowanej obwodnicy miejscowości Gorajec w ciągu drogi krajowej nr 74, Lublin 2011.
- ↑ Teresa Kwiatkowska, Gorajec i okolice. Historia odkrywana na nowo, Gorajec 2019, s. 19, ISBN 978-83-951382-0-1.
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysława Walewski (red.), Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XV, Warszawa 1880–1902, s. 518.
- ↑ Irena Rolska-Boruch, "Domy Pańskie" na Lubelszczyźnie od późnego gotyku do wczesnego baroku, Lublin: Wydawnictwo KUL, 2006, s. 83, ISBN 83-7363-029-5.
- ↑ Skorowidz Królestwa Polskiego czyli spis alfabetyczny miast, wsi, folwarków kolonii i wszystkich nomenklatur w Królestwie Polskim, Zinberg, 26 kwietnia 1877, s. 170 [dostęp 2025-04-17].
- ↑ Tadeusz Bystrzycki (red.), Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorialnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl Warszawa: Wydawnictwo Książnicy Narodowej, 1933, s. 460 [dostęp 2025-03-09].
- ↑ Wieś Gorajec-Stara Wieś (lubelskie) w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2021-03-27] (pol.).
- ↑ Lista absolwentów i uczniów szkoły [online], gorajec.pl [dostęp 2024-06-11].
- ↑ TVP POLONIA – Historia Polskiego Bagnetu. [dostęp 2018-07-15]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Gorajec 1, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 692.
- Strona Publicznej Szkoły Podstawowej w Gorajcu

_location_map.png)



