Indywidualne Mistrzostwa Świata na Żużlu 1953
| |||
| Dyscyplina | |||
|---|---|---|---|
| Organizator | |||
| Szczegóły turnieju | |||
| Zamknięcie (finał) | |||
| Liczba zawodników |
16 (w finale światowym) | ||
Indywidualne Mistrzostwa Świata na Żużlu 1953 – cykl turniejów żużlowych mających wyłonić najlepszych żużlowców na świecie. Po trzech latach przerwy ponownie Freddie Williams z Walii sięgnął po tytuł mistrza świata.
Eliminacje skandynawsko-kontynentalne
Finał Szwedzki
| Msc. | Zawodnik | Kraj | Pkt | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Stig Pramberg | 12 | |||
| 2 | Olle Segerström | 11 | |||
| 3 | Olle Nygren | 11 | |||
| 4 | Dan Forsberg | 10 | |||
| 5 | Rune Sörmander | 10 | |||
| 6 | Sune Karlsson | 9 | |||
| 7 | Bert Lindarw | 8 | |||
| 8 | Thorsten Carlsson | 8 | |||
| 9 | Joel Jansson | 8 | |||
| 10 | Bertil Carlsson II | 7 | |||
| 11 | Ove Fundin | 6 | |||
| 12 | Ove Bodin | 4 | |||
| 13 | Göte Olsson | 4 | |||
| 14 | Bernt Nilsson | 4 | |||
| 15 | Sven Skoglund | 3 | |||
| 16 | Evert Andersson | 3 | |||
| rez. Gunnar Hellqvist | 2 |
Awans: 8+1 do kwalifikacji skandynawskiej
Uwaga! Kjell Carlsson i Sven Skoglund dostali od federacji SVEMO dziką kartę dla kwalifikacji kontynentalnych.
Kwalifikacja skandynawska
| Msc. | Zawodnik | Kraj | Pkt | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Dan Forsberg | 15 | |||
| 2 | Leif Basse Hveem | 14 | |||
| 3 | Olle Nygren | 11 | |||
| 4 | Olle Segerström | 10 | |||
| 5 | Henry Andersen | 10 | |||
| 6 | Rune Sörmander | 9 | |||
| 7 | Thorsten Carlsson | 9 | |||
| 8 | Stig Pramberg | 9 | |||
| 9 | Sune Karlsson | 7 | |||
| 10 | Leif Bech | 7 | |||
| 11 | Reidar Kristoffersen | 7 | |||
| 12 | Bert Lindarw | 4 | |||
| 13 | Thorleif Andreasen | 3 | |||
| 14 | Kaukko Jousanen | 1 | |||
| 15 | Simo Ylänen | 0 | |||
| 16 | Kiehn Berthelsen | 0 | |||
| rez. Joel Jansson | 3 |
Awans: 8 do Finału Kontynentalnego
Kwalifikacja kontynentalna
| Msc. | Zawodnik | Kraj | Pkt | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Josef Kamper | 15 | |||
| 2 | Kjell Carlsson | 13 | |||
| 3 | Fritz Dirtl | 12 | |||
| 4 | Sven Skoglund | 11 | |||
| 5 | Karl Killmeyer | 10 | |||
| 6 | Albin Siegl | 9 |
Awans: 6 do Finału Kontynentalnego
Tabela miejscowa 7-16 → brak danych
Finał Kontynentalny
- 21 czerwca 1953 r. (niedziela),
Kumla
| Msc. | Zawodnik | Kraj | Pkt | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Leif Basse Hveem | 15 | |||
| 2 | Olle Nygren | 13 | |||
| 3 | Dan Forsberg | 12 | |||
| 4 | Sune Karlsson | 12 | |||
| 5 | Rune Sörmander | 10 | |||
| 6 | Olle Segerström | 9 | |||
| 7 | Phil Clarke | 9 | |||
| 8 | Stig Pramberg | 8 | |||
| 9 | Thorsten Carlsson | 7 | |||
| 10 | Henry Andersen | 6 | |||
| 11 | Karl Killmeyer | 6 | |||
| 12 | Kjell Carlsson | 4 | |||
| 13 | Josef Kamper | 3 | |||
| 14 | Bob Roger | 3 | |||
| 15 | Fritz Dirtl | 2 | |||
| 16 | Sven Skoglund | 1 | |||
Awans: 8 do rundy interkontynentalnej
Uwaga! Sune Karlsson ze Szwecji zastąpił Albina Siegla z RFN.
Runda interkontynentalna
Rozgrywano 10 eliminacji na torach brytyjskich. Wystąpiło 80 zawodników.
Tabela → brak danych
Awans: 54 do rundy mistrzowskiej.
Runda mistrzowska
Rozgrywano 9 eliminacji na torach brytyjskich
Awans: 16+4 do finału światowego
Finał światowy
- 17 września 1953 r. (czwartek),
Londyn – Stadion Wembley
| Msc. | Zawodnik | Kraj | Pkt | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Freddie Williams | 14 | (3,3,3,2,3) | ||
| 2 | Split Waterman | 13 | (3,3,3,3,1) | ||
| 3 | Geoff Mardon | 12+3 | (3,2,3,1,3) +3 | ||
| 4 | Olle Nygren | 12+2 | (2,3,2,3,2) +2 | ||
| 5 | Jack Young | 10 | (3,2,3,2,u) | ||
| 6 | Ronnie Moore | 9 | (u,1,2,3,3) | ||
| 7 | Jeff Lloyd | 8 | (2,2,u,3,1) | ||
| 8 | Arthur Forrest | 7 | (2,2,0,0,3) | ||
| 9 | Aub Lawson | 7 | (1,3,2,1,0) | ||
| 10 | Brian Crutcher | 6 | (1,1,1,2,1) | ||
| 11 | Rune Sörmander | 5 | (0,0,1,2,2) | ||
| 12 | Graham Warren | 5 | (0,0,2,1,2) | ||
| 13 | Eric Williams | 4 | (1,1,1,1,u) | ||
| 14 | Alan Hunt | 3 | (0,0,1,0,2) | ||
| 15 | Dick Bradley | 2 | (2,u,0,0,0) | ||
| 16 | Jack Biggs | 2 | (1,1,0,0,-) | ||
| rez. Dent Oliver | 1 | (1) | |||
| rez. Arthur Payne | ns | ||||
| rez. Louis Lawson | ns | ||||
| rez. Maury Dunn | ns |