Izmaił

Izmaił

Ізмаїл

Sobór Opieki Matki Bożej w Izmaile
Herb Flaga
Państwo	Ukraina
Obwód	odeski
Powierzchnia	53 km²
Populacja (2024) • liczba ludności	70 000[1]
Nr kierunkowy	+380-4841
Kod pocztowy	68600
Tablice rejestracyjne	BH
Położenie na mapie obwodu odeskiego Izmaił
Położenie na mapie Ukrainy Izmaił
45°21′06″N 28°50′11″E/45,351667 28,836389
Strona internetowa

Izmaił (ukr. Ізмаїл, Izmajił) – miasto w południowej części Ukrainy, w obwodzie odeskim na brzegu Kilii.

Izmaił znajduje się w obszarze historycznej krainy Budziak, będącej częścią dawnej Besarabii. W XII w. była to genueńska warownia, następnie w obrębie Hospodarstwa Mołdawskiego. Izmaił zdobyty został przez Turków i od XVI w. stanowił jedną z najsilniejszych twierdz tureckich (w 1569 sułtan Selim II osadził tu Tatarów nogajskich). W XVII w. był najeżdzany i w 1633 zburzony przez Kozaków. Od XVIII w. stanowił obiekt rywalizacji wojny turecko-rosyjskiej (1790 zdobyty przez Aleksandra Suworowa), po kongresie berlińskim (1878) został anektowany przez Rosję.

W latach 1918–1940 Besarabia została dołączona do Rumunii, a miasto stało się częścią Królestwa Rumunii. Po okupowaniu w 1940 r. (patrz Pakt Ribbentrop-Mołotow) przez ZSRR w latach 1941–1944 zostało odzyskane przez wojska rumuńskie. W 1945 r. ponownie przeszedł do ZSRR. Od 1991 r. stał się miastem obwodu odeskiego na Ukrainie.

W mieście tym urodził się Wiktor Kemula – polski chemik, profesor, uważany za twórcę polskiej szkoły polarografii.

• 
  Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny
• 
  Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego
• 
  Cerkiew Świętych Niewiast Niosących Wonności
• 
  Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy

Przemysł głównie spożywczy (ryby, przetwórstwo owocowo-warzywne), celulozowo-papierniczy: stocznia remontowa; port dostępny dla statków morskich.

• obwód izmailski

• Izmaił, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 336 .

• Dobricz, Bułgaria
• Włocławek, Polska
• Tulcza, Rumunia