Józef Hollak (duchowny)

Józef Hollak
Biskup tytularny Aradu
Ilustracja
Data urodzenia

18 stycznia 1812

Data śmierci

27 października 1890

Biskup pomocniczy sejneński
Okres sprawowania

1883–1890

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

3 grudnia 1837

Nominacja biskupia

15 marca 1883

Sakra biskupia

27 maja 1883

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

27 maja 1883

Miejscowość

Petersburg

Miejsce

kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej

Konsekrator

Kazimierz Józef Wnorowski

Współkonsekratorzy

Karol Hryniewiecki
Szymon Marcin Kozłowski

Józef Hollak, (ur. 18 stycznia 1812, zm. 27 października 1890[1]) – duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy sejneński w latach 1883–1890.

Życiorys

Święcenia prezbiteratu przyjął 3 grudnia 1837[2]. W latach 1837–1855 był zatrudniony jako nauczyciel religii w Instytucie Głuchoniemych w Warszawie[1]. Pisał podręczniki dla głuchoniemych[3], m.in. Słownik mimiczny dla głuchoniemych i osób z nimi styczność mających (1879)[1]. Pracował jako proboszcz w Radzyminie oraz w warszawskich parafiach Świętej Trójcy i Wszystkich Świętych[3].

15 marca 1883 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji sejneńskiej[3] ze stolicą tytularną Arad[2]. Święcenia biskupie otrzymał 27 maja 1883 w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Petersburgu[4]. Udzielił mu ich Kazimierz Józef Wnorowski, biskup diecezjalny lubelski, któremu asystowali Karol Hryniewiecki, biskup diecezjalny wileński, i Szymon Marcin Kozłowski, biskup diecezjalny łucki i żytomierski[2]. Zajmował stanowisko proboszcza w Wyłkowyszkach[1].

Był współkonsekratorem podczas sakry biskupa diecezjalnego żmudzkiego Mieczysława Leonarda Pallulona (1883) i biskupa pomocniczego Tyraspolu Antona Zerra (1883)[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 A. Romańczuk: Józef Hollak. W: K. Lepszy (red.): Polski Słownik Biograficzny. T. IX. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1960–1961, s. 583–584.
  2. 1 2 3 4 Józef Hollak. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2021-02-23]. (ang.).
  3. 1 2 3 P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 151. ISBN 83-211-1311-7.
  4. ↑ K.R. Prokop. Sakry i sukcesja święceń biskupich pasterzy diecezji wigierskiej, sejneńskiej (augustowskiej) oraz łomżyńskiej. „Studia Teologiczne”. T. 28, s. 321, 2010. ISSN 0239-801X. [dostęp 2017-11-07].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.