Język damal
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
14 tys. (2000)[1] | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 2 wrażliwy↗ | ||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | uhn | ||
| IETF | uhn | ||
| Glottolog | dama1272 | ||
| Ethnologue | uhn | ||
| BPS | 0821 1 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język damal, także: amung, uhunduni – język papuaski używany w indonezyjskiej prowincji Papua, przez przedstawicieli ludu Amung. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 14 tys. osób[1].
Katalog Ethnologue wyróżnia dialekty: damal, amung, amongme, enggipilu („damal” i „amung” funkcjonują również jako nazwy języka)[1].
Jego klasyfikacja pozostaje nierozstrzygnięta. Formy zaimków wskazują na przynależność tego języka do rodziny transnowogwinejskiej, co jednak pozostaje słabo wykazane. Pewne elementy słownictwa łączą go z ekari i moni, lecz mogą to być zapożyczenia[2]. Bywa rozpatrywany jako język izolowany[3].
Potencjalnie zagrożony wymarciem. Wśród najmłodszego pokolenia zaczyna być preferowany język indonezyjski[1][4]. Jest zapisywany alfabetem łacińskim[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Damal, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2021-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).
- ↑ Pawley i Hammarström 2018 ↓, s. 78.
- ↑ Hammarström 2018 ↓, s. 291.
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 483.
Bibliografia
- Harald Hammarström, Language isolates in the New Guinea region, [w:] Lyle Campbell (red.), Language Isolates, Abingdon–New York: Routledge, 2018 (Routledge Language Family Series), s. 287–322, DOI: 10.4324/9781315750026-11, ISBN 978-1-315-75002-6, ISBN 978-1-138-82105-7, ISBN 978-1-317-61091-5, OCLC 1000447105 (ang.).
- Andrew Pawley, Harald Hammarström, The Trans New Guinea family, [w:] Bill Palmer (red.), The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide, Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018 (The World of Linguistics 4), s. 21–195, DOI: 10.1515/9783110295252-002, ISBN 978-3-11-029525-2, ISBN 978-3-11-028642-7, OCLC 1041880153 (ang.).
- Stephen A. Wurm, Australasia and the Pacific, [w:] Christopher Moseley (red.), Encyclopedia of the World’s Endangered Languages, Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577, DOI: 10.4324/9780203645659, ISBN 978-0-2036-4565-9, ISBN 978-0-7007-1197-0, OCLC 47983733 (ang.).