Jaworzyna (1047 m)
![]() Widok z Przełęczy Przysłopy | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
1047 m n.p.m. |
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
Jaworzyna (1047 m) – szczyt w Beskidzie Żywiecko-Orawskim, pomiędzy Przełęczą Półgórską (809 m), a przełęczą Głuchaczki (830 m)[1]. Grzbietem tym przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny. Administracyjnie położony jest na granicy gminy Jeleśnia w powiecie żywieckim[2].
Południowo-wschodnie, całkowicie porośnięte lasem stoki Jaworzyny opadają do słowackiej doliny rzeki Polhoranka (Półgórzanka). Natomiast na polską stronę od Jaworzyny odbiegają dwa grzbiety oddzielone doliną potoku Przyborowiec. Jest to północno-zachodni grzbiet Cudzikówki i grzbiet zachodni, niżej rozgałęziający się na dalsze dwa grzbiety (Przyborowca i Wierchu Jabłonki)[1]. Obecnie również po polskiej stronie partie grzbietowe Jaworzyny są porośnięte lasem, na dawniejszych jednak mapach zaznaczone są tutaj duże polany i pola uprawne, obecnie już w większości zarosłe lasem[3][4].
Regionalizacja
W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego Jaworzyna należy do Beskidu Żywieckiego[5], w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego[6]. Są też inne różnice; w nowszej regionalizacji należy do Pasma Mędralowej[3], u J. Kondrackiego należała do Grupy Pilska[5]. Administracyjnie znajduje się w granicach wsi Przyborów w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Jeleśnia[3].
Szlaki turystyczne
Przez grzbiet po stronie polskiej przebiega czerwony szlak turystyczny prowadzący wzdłuż granicy z przełęczy Glinne przez Beskid Korbielowski, Szelust na Mędralową i dalej Babią Górę, stanowiący fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego. Po stronie słowackiej przez grzbiet przebiega niebieski szlak turystyczny z przełęczy Glinne na Mędralową i dalej Babią Górę. Przez zbocza poniżej szczytu przebiega czarny szlak turystyczny z Korbielowa przez Krzyżówki na Magurkę. Przez grzbiet prowadzi również Transbeskidzki Szlak Konny[2].
Przypisy
- 1 2 Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-084-3.
- 1 2 Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 215, ISBN 978-83-62460-30-4.
- 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-01-04].
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2025-01-04].
- 1 2 Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 330–333, ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ J. Solon i inni, Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data, „Geographia Polonica”, 91 (2), 2018, s. 143–170.


