Jerzewo (Białoruś)

Jerzewo
Ярэва
ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

postawski

Sielsowiet

Kuropole

Populacja (2009)
• liczba ludności


250[1]

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Jerzewo”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Jerzewo”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Jerzewo”
Ziemia55°08′34″N 26°41′37″E/55,142778 26,693611

Jerzewo (błr. Ярэва, Jarewa; ros. Ярево, Jariewo) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Kuropole.

W pobliżu znajduje się przystanek kolejowy Jerzewo, położony na linii Królewszczyzna – Łyntupy.

Historia

W 1744 roku wieś Jarzewo leżała na terenie parafii w Komajach w dekanacie świrskim diecezji wileńskiej[2].

Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego[3].

Dobra Jarzew (Jarzewo) zostały opisane w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego[4]. Z opisu wynika, że w 1882 roku były siedzibą okręgu wiejskiego w gminie Komaje powiecie święciańskim guberni wileńskiej Imperium Rosyjskie, w parafii komajskiej. Stanowiły obszar 3000 mórg nadzwyczaj urodzajnej gleby. W 1722 roku nabył je od starościny uświackiej księżnej Katarzyny Ogińskiej z Rudominów, chorąży oszmiański Krzysztof Sulistrowski. W 1829 roku Celina (Celestyna) Sulistrowska otrzymała dobra w posagu, wychodząc za mąż za księcia Konstantego Radziwiłła. Następnie otrzymała je w posagu ich córka, księżna Jadwiga, żona księcia Edwina Druckiego Lubeckiego. Później były własnością Feliksa i Hieronima książąt Lubeckich. W skład okręgu wiejskiego Jarzewo wchodziły wsie: Narkowice, Małdziewice, Munciewicze, Swilele, Ockowicze, zaścianek Celin.

We wsi znajduje się cmentarz niemiecki z I wojny światowej[5][6][7].

W okresie międzywojennym leżała w granicach II Rzeczypospolitej w gminie wiejskiej Hoduciszki, w powiecie święciańskim, w województwie wileńskim. Na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1932 roku została oznaczona jako Jarzewo.

W 1931 w 35 domach zamieszkiwało 175 osób[8].

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Hoduciszkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Hoduciszkach[9].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.

Parafia rzymskokatolicka

Parafia w Jerzewie należy do dekanatu postawskiego w diecezji witebskiej[10].

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. ↑ Spis parafii diecezji wileńskiej z 1744 roku. 2011-02-20. [dostęp 2015-10-13].
  3. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 81.
  4. ↑ Jarzewo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 466.
  5. ↑ Рэха Першай Ўсясьветнай вайны [online], www.google.com [dostęp 2016-04-04].
  6. ↑ [OSR] I Wojna Światowa (1914-18r.) : Jarewo (Яpэbo) [online], www.rowery.olsztyn.pl [dostęp 2016-04-24].
  7. ↑ Gienek, Miasto Postawy i okolice: Zginął pod Postawami [online], Miasto Postawy i okolice [dostęp 2016-04-24].
  8. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 46.
  9. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 618.
  10. ↑ Catholic.by - Ярэва – парафія Маці Божай Шкаплернай i св. Яна, апостала [online], catholic.by [dostęp 2016-04-04].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.