Jurszany (rejon oszmiański)
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet |
Kamienny Łuh |
| Populacja • liczba ludności |
|
| Kod pocztowy |
231105 |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Jurszany (biał. Юршаны; ros. Юршаны) − wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Kamienny Łuh.
Dawniej trzy zaścianki – Jurszany I, Jurszany II i Jurszany III.
Historia
W czasach zaborów trzy folwarki w gminie Polany, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[1]. W 1905 roku folwark Woronowicza liczył 7 mieszkańców, 63 dziesięcin; folwark Wasilskiego liczył 9 mieszkańców, 95 dziesięcin; folwark Gabryłowicza liczył 9 mieszkańców, 40 dziesięcin[2].
W latach 1921–1945 zaścianki leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Polany.
W 1931:
- Jurszany I w 1 domu zamieszkiwało 8 osób[3].
- Jurszany II w 1 domu zamieszkiwało 9 osób[3].
- Jurszany III w 1 domu zamieszkiwało 11 osób[3].
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Murowanej Oszmiance. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Oszmianie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Murowanej Oszmiance[4].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Przypisy
- ↑ Jurszany, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 637.
- ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235
- 1 2 3 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 35.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 639.
Linki zewnętrzne
- Jurszany, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 637.


_location_map.png)