Kajetan Stefanowicz (malarz)
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 lipca 1886 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
20 września 1920 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1915–1920 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
1 Pułk Ułanów Legionów Polskich |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |


Kajetan Stefanowicz, ps. Soplica (ur. 12 lipca 1886 w Drohobyczu, zm. 20 września 1920 w Rohaczowie) – żołnierz Legionów Polskich, podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, artysta malarz, przedstawiciel lwowskiej secesji.
Życiorys
Urodził się 12 lipca 1886 w Drohobyczu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego (1858–1920), artysty malarza, pedagoga, i Marii z Krzysztofowiczów[1], która była pochodzenia ormiańskiego. Jego siostrą była Emilia (1885–1938), po mężu Polak, działaczka społeczna, radna Lwowa[2]. Jego dziadek, także Kajetan Stefanowicz, właściciel ziemski i polityk, prezydent krajowej Rady kultury w Księstwie Bukowiny 5 lipca 1914 został odznaczony austro-węgierskim Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Franciszka Józefa[3].
Podstaw rysunku i malarstwa uczył go ojciec[4][1]. We Lwowie uczęszczał do szkoły powszechnej, a następnie w latach 1897–1902) do III Gimnazjum im. Franciszka Józefa[1]. Egzamin dojrzałości zdał w c.k. Gimnazjum Pierwszym w Kołomyi[1]. Po maturze, początkowo przez rok, studiował na Politechnice Lwowskiej, gdzie uczestniczył m.in. w wykładach z architektury prof. Edgara Kovatsa[1]. W 1906 przeniósł się na ASP w Krakowie i studiował u prof. Józefa Pankiewicza oraz prof. Józefa Mehoffera[4], a następnie kontynuował studia w Akademie der Bildenden Künste w Monachium u prof. Otto Seitza i w École Nationale des Arts Décoratifs w Paryżu w pracowni prof. Ferdinanda Humberta[4][1]. W 1911 uzyskał propozycję Rady Szkolnej Krajowej zastania profesorem rysunków odręcznych i dekoracyjnych w Szkole Przemysłowej we Lwowie, jednak nie przyjął tej posady, gdyż otrzymał w tym samym okresie stypendium Fundacji księcia Leona Sapiehy[5].
Wybił się głównie jako ilustrator[4]. W twórczości artystycznej sięgał do bajek i życia Wschodu[4]. Rysował ilustracje dla Książnicy Polskiej (np. kompozycja figuralna „Do Opery”), plakaty, projektował damskie stroje. Zaprojektował między innymi wystrój malarski siedziby Towarzystwa Kredytowego we Lwowie. Był współzałożycielem i głównym korespondentem poświęconego polskiej twórczości artystycznej czasopisma „Wianki”[4][1].
20 lutego 1915 wstąpił do Legionu Wschodniego we Lwowie – do ułanów Beliny[4]. Przyjął przydomek „Soplica” i przeszedł całą kampanię legionową[4]. W 1918 brał udział w obronie Lwowa. W wojnie bolszewickiej 1919–1920 brał udział w zdobywaniu Wilna, walkach pod Koziatyniem, Chyrowem, Samborem, szarży na Kostoreń i zdobywaniu Przemyśla[4]. Zginął śmiercią bohaterską 20 września 1920 w Rohaczowie nad Słuczą (Wołyń), tuż przed zawarciem rozejmu[4]. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa. 9 listopada 1920 „w uznaniu zasług okupionych bohaterską śmiercią na polu walki” został mianowany rotmistrzem[6].
Kajetan Stefanowicz jest autorem projektu Odznaki 1 pułku ułanów[4] i wybitnego dzieła sztuki legionowej „Pieśń Legionisty w rysunkach Kajetana Stefanowicza – podoficera 1 Pułku Legionów Polskich”. 16 dzieł Kajetana Stefanowicza znajduje się w Lwowskiej Galerii Sztuki, a także w Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Historycznym we Wrocławiu i Elblągu, kilka w zbiorach prywatnych.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – pośmiertnie, 30 czerwca 1921[7]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[8]
- Krzyż Walecznych[4]
- Krzyż Obrony Lwowa[4]
- Odznaka „Za wierną służbę”[4]
Upamiętnienie
21 marca 2012 Rada Miasta Krakowa, podjęła Uchwałę o nazwaniu jego imieniem jednej z ulic Krakowa[4].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Malarz i niezłomny ułan. Kajetan Stefanowicz [online], Nowy Kurier Galicyjski, 11 marca 2013 [dostęp 2025-04-08].
- ↑ Emilia Polak – profil w bazie Wiki Ormianie. wiki.ormianie.pl. [dostęp 2016-06-09].
- ↑ Gazeta Lwowska. 1914, nr 159. Część urzędowa – Jagiellonian Digital Library [online], jbc.bj.uj.edu.pl [dostęp 2019-12-30].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Ulica Kajetana Stefanowicza w Krakowie [online], Armenian Foundation, 21 marca 2012 [dostęp 2025-04-08].
- ↑ STEFANOWICZ Kajetan [online], Krakowski Dom Aukcyjny [dostęp 2025-04-08].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 45 z 24 listopada 1920 roku, s. 1227.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1146.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
Linki zewnętrzne
- Żołnierze Niepodległości : Stefanowicz Kajetan, ps. „Soplica”. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2021-04-26].
- Galeria obrazów Kajetana Stefanowicza – fragment zbiorów „wirtualnego muzeum secesji”.
- Kajetan Stefanowicz w bibliotece Polona
