Kamienica Wanzamowska w Krakowie

Kamienica Wanzamowska
Zabytek: nr rej. A-187 z dnia 28 lutego 1966[1]
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Miejscowość

Kraków

Adres

ul. Floriańska 5

Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa konturowa Starego Miasta w Krakowie, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica Wanzamowska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kamienica Wanzamowska”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica Wanzamowska”
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica Wanzamowska”
Ziemia50°03′44,10″N 19°56′22,52″E/50,062250 19,939589

Kamienica Wanzamowska (znana także jako Kamienica Dobrodziejskich, Kamienica Eichlerowska, Kamienica Eklarowska, Kamienica Furmankowiczowska) – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Floriańskiej 5, na Starym Mieście.

Historia

Kamienica została wzniesiona w II połowie XIV wieku. W XV wieku została gruntownie przebudowana, ustalił się wówczas układ wnętrz z sienią na całą szerokość budynku. Od drugiej ćwierci XVI wieku do lat 50. XVII wieku była własnością rodziny Wanzamów. W tym czasie przeszła przebudowę w stylu renesansowym, podczas której powstał dach pogrążony, a elewację tylną wsparto szkarpami i ozdobiono polichromią. Wzniesiono także oficynę tylną. Na przełomie XVII i XVIII wieku kamienica została odnowiona przez podstolego krakowskiego S. Chwaliboga. W latach 1797–1834 należała do F. Niedzielskiego, na którego zlecenie została przebudowana w stylu klasycystycznym. Od połowy XIX wieku do 1930 była własnością rodziny Launerów. Między 1865 i 1889 nadbudowano trzecie piętro. W 1872 przebito w ścianie granicznej przejście do sąsiedniej Kamienicy Pod Matką Boską (nr 7). W 1931 przebudowano oficynę według projektu Ludwika Wojtyczki, nadbudowując ją jednocześnie o jedną kondygnację[2].

28 lutego 1966 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. 27 stycznia 1993 wpisano do rejestru także jej oficynę tylną[1]. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków[3].

Architektura

Kamienica posiada cztery kondygnacje. Fasada jest trójosiowa, o symetrycznym układzie osi. Posiada ona klasycystyczny wystrój, pochodzący z czasów przebudowy na początku XIX wieku. W parterze znajduje się gotycko-renensansowy portal z XVI wieku. Okna pierwszego piętra ozdobione zostały trójkątnymi frontonami, a drugiego piętra – pełnoplastycznymi przedstawieniami zbożowych wieńców, umieszczonymi w półkolistych wnękach. Budynek wieńczy gzyms koronujący[2].

We wnętrzach kamienicy zachowały się świadectwa poszczególnych etapów jej rozwoju: kasetonowe stropy i relikty fryzów podstropowych oraz barokowe i klasycystyczne polichromie na pierwszym piętrze[2].

Przypisy

  1. 1 2 Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2024-10-12].
  2. 1 2 3 Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 t. I s. 622–623
  3. ↑ Gminna ewidencja zabytków Krakowa. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa. [dostęp 2024-10-12].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.