Kaplica św. Rocha w Międzyrzecu Podlaskim
 nr rej. A/1644 z dnia 01.12.2015[1] | |||||||||||||
| kaplica cmentarna | |||||||||||||
 Widok ogólny | |||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||
| Diecezja | |||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne |
16 sierpnia | ||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Międzyrzeca Podlaskiego  | |||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||
Położenie na mapie województwa lubelskiego  | |||||||||||||
Położenie na mapie powiatu bialskiego  | |||||||||||||
 51°59′22,24″N 22°47′29,20″E/51,989511 22,791444 | |||||||||||||
Kaplica św. Rocha – rzymskokatolicka kaplica cmentarna na katolickim cmentarzu w Międzyrzecu Podlaskim.
Historia
Kaplica została wzniesiona na cmentarzu katolickim (ówcześnie obojga obrządków – łacińskiego i unickiego) w 1839, zastępując starszy budynek drewniany; nekropolia istniała od 1807. W 1884 budynek został przekształcony w zwykły dom przedpogrzebowy, zaś trzy lata później zaadaptowany na kaplicę prawosławną (od 1874 na nekropolii istniała kwatera tego wyznania). Prawdopodobnie już w 1915 obiekt został zrewindykowany na rzecz Kościoła łacińskiego i pięć lat później powtórnie wyświęcony. W latach 2002–2003 miał miejsce gruntowny remont obiektu[2].
Architektura
Kaplica św. Rocha jest budowlą klasycystyczną, wzniesioną na planie ośmioboku, murowaną i otynkowaną. Wejście do budynku zdobione jest portalem zdobionym dwiema półkolumnami, zamkniętym nadwieszonym łukiem. Dach kaplicy jest ośmiopołaciowy i zwieńczony czworoboczną sygnaturką z gałką z krzyżem. W tylnej ścianie budowli wmurowane są trzy granitowe tablice nagrobne: Jana Kozłowskiego i Jana Kozawińskiego (odpowiednio z 1833 i 1867); trzecia tablica jest nieczytelna, widoczne jest jedynie imię zmarłego – Stanisław[2].
We wnętrzu kaplicy znajduje się ołtarz z obrazem patrona kaplicy, wykonany prawdopodobnie po rewindykacji obiektu przez katolików w 1915[2].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2016-06-23].
- 1 2 3 red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006, s. 186.