Karol Klein
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Karol Klein (ur. 30 stycznia 1908 w Krakowie, zm. 17 sierpnia 1983 w Tel Awiwie) – polski pianista i pedagog.
Absolwent konserwatoriów muzycznych – krakowskiego w klasie Wiktora Łabuńskiego oraz paryskiego w klasie Isidore Philippa[1]. Kształcił się także u Ignacego Friedmana. Jego koncerty transmitowane były przez tamtejsze radio.
Od czerwca 1945 profesor fortepianu nowo powstałej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie dzięki nominacji Zbigniewa Drzewieckiego, przez rok dziekan Wydziału Instrumentalnego. Do jego uczniów należał Włodzimierz Obidowicz. 30 stycznia 1951 zrezygnował z posady i wyemigrował do Izraela. Pracował jako pedagog w Akademii Muzycznej w Tel Awiwie. Do jego uczniów należał Rami Bar-Niv.
Przypisy
- ↑ Jak podaje Stanisław Dybowski, nazwiska Kleina nie ma wśród absolwentów krakowskiej uczelni.
Bibliografia
- Stanisław Dybowski, Słownik pianistów polskich, Warszawa: Wyd. Selene, 2003, s. 299-301, ISBN 83-910515-5-2, OCLC 830494425.
- Tadeusz Przybylski, Z dziejów nauczania muzyki w Krakowie od średniowiecza do czasów współczesnych, Kraków: „Musica Iagellonica”, 1994, ISBN 83-7099-006-1, OCLC 169875834.
- Leksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870 roku, red. Katarzyna Janczewska-Sołomko. Oficyna Wydawnicza Impuls 2008. ISBN 978-83-7308-538-1.
