Kazimierz Makarski
| Prałat | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| proboszcz parafii pw. Podwyższego Krzyża w Brzegu | |
| Okres sprawowania |
1957-1986 |
| wikariusz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Kamionce Strumiłowskiej | |
| Okres sprawowania |
1938-1944 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat |
1938 |
Kazimierz Makarski (ur. 11 kwietnia 1914 w Kołomyi, zm. 16 lipca 1986 w Brzegu) – polski duchowny archidiecezji lwowskiej, a następnie wrocławskiej, dziekan brzeski, prałat, działacz społeczny.
Życiorys
Urodził się w rodzinie kolejarskiej. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Kołomyi. Studia teologiczne odbył na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Święcenia kapłańskie przyjął w Katedrze Lwowskiej 26 czerwca 1938 roku. Msza prymicyjna w kościele parafialnym w Kołomyi.[1]
W latach 1938–1946 duszpasterz w Kamionce Strumiłowej. W czasie wojny za obronę ludności polskiej dostał dwa wyroki śmierci od nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA. Po wojnie ekspatriowany na Dolny Śląsk, sprawował posługę w Kuźnicach Świdnickich, a potem w Domaniowie k. Oławy. Od sierpnia 1957 proboszcz w Brzegu. Odbudował ze zniszczeń Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzegu. Przyczynił się do odbudowy z ruin lub wzniesienia od podstaw 13 innych kościołów. Zabiegał o przywrócenie lekcji religii do szkół. 26 maja 1966 r. wierni z jego parafii wystąpili w obronie księży usuwanych z wikarówki przy zamkowym kościele św. Jadwigi. Demonstracja została brutalnie stłumiona przez oddziały ZOMO i funkcjonariuszów SB (tzw. pacyfikacja brzeska)[2].
Zmarł w Brzegu i tu został pochowany. W Brzegu znajduje się ulica jego imienia[3].
Przypisy
- ↑ Głos Pokucia nr.22 z dn. 26.06.1938
- ↑ Sylwetki sławnych Brzeżan [online], Urząd Miasta w Brzegu [dostęp 2023-10-18] (pol.).
- ↑ Ul. Makarskiego Kazimierza w Brzegu. polska-org.pl.
Bibliografia
- http://brzeg.pl/miasto/sylwetki-slawnych-brzezan/ stan na 16.10.2016
- http://opolskie.regiopedia.pl/wiki/kazimierz-makarski stan na 16.10.2016