Kiełczyna

Kiełczyna
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

staszowski

Gmina

Bogoria

Liczba ludności (2021)

422[1]

Strefa numeracyjna

15

Kod pocztowy

28-210[2]

Tablice rejestracyjne

TSZ

SIMC

0788258[3]

Położenie na mapie gminy Bogoria
Mapa konturowa gminy Bogoria, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kiełczyna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Kiełczyna”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kiełczyna”
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa konturowa powiatu staszowskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kiełczyna”
Ziemia50°39′59″N 21°14′46″E/50,666389 21,246111[4]

Kiełczyna – wieś sołecka[5] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria[3][6].

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 757 z Opatowa do Stopnicy.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Współczesne części wsi

Poniżej w tabeli 1 integralne części wsi Kiełczyna (0788258) z aktualnie przypisanym im numerem SIMC (zgodnym z Systemem Identyfikatorów i Nazw Miejscowości) z katalogu TERYT (Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju).

Integralne części wsi Kiełczyna[3][6]
SIMCNazwaRodzaj
0788264Buczynaprzysiółek
0788270Gościniecprzysiółek
0788287Kolonia Kiełczynaprzysiółek

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Kiełczyny zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[7]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta		 Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada PRZYBOROWICE
  1. Kiełczyna
  1. Buczyna
  2. Gościniec
  3. Kiełczyna-Kolonia
  4. Kiełczyna Poduchowna
  5. Senderówka
  6. Skoczylas
  7. Ujazd Kiełczyński
  1. Buczyna — pole
  2. Gościniec — pole
  3. Góry Malanowicza — las, zarośla
  4. Kiełczyna-Kolonia — pole
  5. Mokry Smug — pole, łąka
  6. Nad Zapustą — pole
  7. Senderówka — pole
  8. Skoczylas — pole, las
  9. Ujazd Kiełczyński — pole
  10. Za Kościołem — pole
  11. Zapusta — łąka
  12. Zuchowiec — łąka, pole

Historia

Kościół w Kiełczynie, 2014 r.
Kościół przed 1907

O kościele w Kiełczynie pisał w XV w. Jan Długosz. Była to w owym czasie budowla drewniana. W 1861 r. kościół spłonął, a na jego miejsce wzniesiono nowy murowany.

W XIX w. Kiełczyna była wsią z folwarkiem należącą do gminy Malkowice. Znajdowała się tu także wieś Kiełczyna Poduchowna. W 1827 r. miejscowość miała 16 domów i 99 mieszkańców, zaś w 1880 r. 21 domów i 120 mieszkańców. Było tu 298 morg ziemi dworskiej i 131 włościańskiej. W tym samym czasie Kiełczyna Poduchowna liczyła 17 domów, 100 mieszkańców i 52 morgi ziemi włościańskiej[8].

Zabytki

Zabytkowy cmentarz w Kiełczynie
  • Najstarsza część cmentarza parafialnego została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.847 z 19.10.1983)[9].
  • Neoromański kościół pw. św. Mikołaja Biskupa wzniesiony w latach 1861-1869 na miejscu świątyni zniszczonej w pożarze 19 września 1861 r. Jest to budowla jednonawowa z czerwonej cegły, otynkowana wewnątrz i na zewnątrz. Na chórze znajdują się sześciogłosowe organy, które zakupiono w 1934 r. Zbudował je "organmistrz Jagodziński z Garbatki". Organy posiadają elektryczną dmuchawę oraz miech. Mają trzy głosy 8 stopowe: Bordun, Salicjonał, Pryncypał; dwa głosy 4 stopowe: Oktawa i Flet, oraz Mikstura, a także włącznik Tremolo. Kontuar (stół gry) umieszczony został w ten sposób, że osoba grająca siedzi przodem do ołtarza, a za plecami ma szafę organową.

Przypisy

  1. ↑ Wieś Kiełczyna w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2022-10-20], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 469 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-18].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 52932
  5. ↑ Jednostki pomocnicze gminy Bogoria. Urząd Gminy Bogoria. [dostęp 2015-04-18].
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-03-20].
  7. ↑ Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1970, s. 41, 77-96.
  8. ↑ Kiełczyna, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 39.
  9. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 63 [dostęp 2018-02-11].

Literatura

  • Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1970.
  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880, Tom IV, s. 39
  • Diecezja Sandomierska: Parafia pod wezwaniem Świętego Mikołaja Biskupa
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.