Klonówka (województwo pomorskie)

Klonówka
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Katarzyny
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

starogardzki

Gmina

Starogard Gdański

Liczba ludności 

430

Strefa numeracyjna

58

Kod pocztowy

83-130[1]

Tablice rejestracyjne

GST

SIMC

0173338

Położenie na mapie gminy wiejskiej Starogard Gdański
Mapa konturowa gminy wiejskiej Starogard Gdański, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Klonówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Klonówka”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Klonówka”
Położenie na mapie powiatu starogardzkiego
Mapa konturowa powiatu starogardzkiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Klonówka”
Ziemia53°57′55″N 18°38′49″E/53,965278 18,646944[2]

Klonówka – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Starogard Gdański.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gdańskim.

Pierwsze ślady osadnictwa w tym rejonie pochodzą z neolitu. Po raz pierwszy wzmiankowana w dokumentach w 1341 r. W 1846 przygotowywano tu tzw. powstanie starogardzkie pod wodzą Floriana Ceynowy.

Właścicielem majątku był Michał Kalkstein (zm. 1911)[3].

Zabytki

Według rejestru zabytków NID[4] na listę zabytków wpisany jest kościół parafialny pw. św. Katarzyny, poł. XIV, XVIII, nr rej.: A-739 z 21.12.1972.

Gotycki kościół św. Katarzyny z II połowy XIV wieku posiada ażurowy szczyt wschodni oraz ozdobną wieżę nakrytą hełmem kopulastym z latarenką. Na teren kościoła prowadzi ozdobna, barokowa brama, wystrój rokokowy[5]. Pochodzi stąd jedna z dwóch ocalałych w Polsce Madonn szafkowych (obecnie w Muzeum Diecezjalnym w Pelplinie). Ponadto we wsi znajdowała się chata z XIX wieku z podcieniem szczytowym, kryta strzechą, przeniesiona do muzeum we Wdzydzach.

Nieopodal wsi dwa grodziska wczesnośredniowieczne oraz wąwóz Maternów (legendarne miejsce zbójowania braci Maternów z XVI wieku). W zakolu Wierzycy park krajobrazowy z XIX wieku.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 483 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 54248
  3. ↑ Zgony i pogrzeby. „Gazeta Polska”. Nr 260, s. 4, 22 (9) września 1911.
  4. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2022-01-07].
  5. ↑ Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 364, ISBN 978-83-7495-133-3.

Bibliografia

  • "Wierzyca. Nurty natury, nurty kultury", LOT Kociewie, 2011

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.