Kościół św. Izydora w Pławanicach

Kościół św. Izydora
Zabytek: nr rej. A/319 z dnia 15.05.1967
kościół filialny
Ilustracja
kościół Św. Izydora (dawna cerkiew)
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Miejscowość

Pławanice

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół łaciński

Diecezja

Archidiecezja lubelska

Wezwanie

św. Izydor

Położenie na mapie gminy Kamień
Mapa konturowa gminy Kamień, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Izydora”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Izydora”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Izydora”
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa konturowa powiatu chełmskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Izydora”
Ziemia51°07′32,2″N 23°39′13,7″E/51,125611 23,653806

Kościół św. Izydora w Pławanicach – rzymskokatolicki kościół w Pławanicach, wzniesiony w 1828 jako cerkiew unicka, następnie prawosławna.

Cerkiew unicką w Pławanicach ufundował w 1828 Klemens Grodzicki[1]. Po wymuszonej przez władze carskie likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 została zamieniona na cerkiew prawosławną[2]. W 1877 świątynia została częściowo przebudowana w partii dachów, zaś w 1896 - odremontowana[1]. Po I wojnie światowej była nadal użytkowana przez parafię prawosławną[3]. Po II wojnie światowej i wysiedleniach prawosławnej ludności ukraińskiej z ziemi chełmskiej świątynia została przekazana Kościołowi rzymskokatolickiemu. W latach 1979–1981 była cerkiew została częściowo przebudowana, ok. 1986 drewniany przedsionek obiektu został rozebrany, a następnie wzniesiono przedsionek murowany, zmieniono również konstrukcję zakrystii[1]. Świątynia pławanicka jest kościołem filialnym parafii św. Michała Archanioła w Kamieniu[2].

Jest to świątynia dwudzielna (takie rozplanowanie było powszechne we wznoszonych w I poł. XIX w. unickich cerkwiach w regionie, budowanych z fundacji prywatnych[4]), z kwadratową nawą krytą dachem dwuspadowym, na którym znajduje się sygnaturka z pojedynczą cebulastą kopułką. Pomieszczenie ołtarzowe cerkwi zamknięte jest poligonalnie[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 P. Cynalewska-Kuczma: Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, s. 145. ISBN 83-232-1463-8.
  2. 1 2 Parafia: Kamień Lubelski, pw. św. Michała Archanioła. [dostęp 2013-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-23)].
  3. ↑ G.J. Pelica: Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918-1939). Lublin: Fundacja Dialog Narodów, 2007, s. 42-44. ISBN 978-83-925882-0-7.
  4. ↑ P. Cynalewska-Kuczma: Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, s. 63. ISBN 83-232-1463-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.