Kolegiata św. Jerzego w Sopronie

Kolegiata św. Jerzego
Szent György-domtemplom
kolegiata, kościół filialny
Ilustracja
Fasada
Państwo

 Węgry

Miejscowość

Sopron

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki (łaciński)

Parafia

miejska w Sopronie

Wezwanie

św. Jerzego

Wspomnienie liturgiczne

23 kwietnia

Położenie na mapie Węgier
Mapa konturowa Węgier, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kolegiata św. Jerzego”
Ziemia47°41′06,8″N 16°35′30,7″E/47,685222 16,591861

Kolegiata św. Jerzego (węg. Szent György-domtemplom) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w węgierskim mieście Sopron.

Historia

Kościół został ufundowany przez Jánosa Schmuckenpfenniga, była to pokuta za dokonane wcześniej morderstwo. Budowę rozpoczęto w 1393, wzniesiono go w ciągu pięciu lat. W XVI wieku przejęty przez protestantów, którzy w 1633 zakupili do niego organy, wykonane przez Johannesa Woeckerla z Pasawy. Są to ósme najstarsze zachowane organy na świecie[1].

W 1674 wrócił w ręce katolików, Leopold Karl von Kollonitsch przekazał go jezuitom. Przebudowany w stylu barokowym, poświęcony w 1694.

W 1705 zniszczony podczas oblężenia Kuruców[2]. W 1714 odbudowano fasadę, a w 1720 wzniesiono wieżę. Po kasacie klasztoru w 1773 został przekazany kapitule kolegiackiej św. Jerzego[1] i został jej siedzibą[2]. W 1869 zawaliła się wieża kościelna, nową wzniesiono w 1882 według projektu Ferdinanda Spacha w stylu neorenesansowym[1].

Architektura i wyposażenie

Fasada

Fasada jest podzielona dwoma gzymsami, zwieńcza ją naczółek. W dolnej części elewacji znajdują się dwa portale, w tympanonach znajdują się gotyckie przedstawienia – w lewym żywot św. Małgorzaty, w prawej – walka św. Jerzego. Między nimi jest nisza z figurą Jezusa Chrystusa. W górnej części fasady znajdują się kolejne dwie nisze, w lewej znajduje się rzeźba Matki Bożej, w prawej – św. Józefa[1].

Wnętrze

Ołtarz główny wykonał w 1713 Mihály Esterházy. Znajduje się w nim obraz z 1761 przedstawiający świętego Jerzego autorstwa Marcina Altomontego. Po bokach figurują rzeźby śś. Ignacego Loyoli i Franciszka Ksawerego. Rokokowe tabernakulum wykonano w 1765[1].

Po obu stronach prezbiterium znajdują się stalle z 1780. Ambona pochodzi z 1693, przebudowana w 1765. Zdobią ją figury Chrystusa i ewangelistów[1].

Do korpusu nawowego dostawionych jest osiem kaplic, po cztery z każdej strony. Nad każdą z kaplic znajduje się empora, jej balustradę zdobią herby fundatorów kaplic[1].

Dzwony

Na wieży zawieszone są trzy dzwony[1][2]:

Imię Waga Średnica Data odlania
Św. Jerzy 80 kg 50 cm 1839
Św. Emeryk 200 kg 74,2 cm 1928
Św. Teresa 800 kg 114 cm 1928

Galeria

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.