Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Wolsztynie

Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego
 Zabytek: nr rej. 183/Wlkp/A z dnia 20.02.1970[1]
kościół filialny
Ilustracja
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Wolsztynie
Państwo

 Polska

Miejscowość

Wolsztyn

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Wolsztynie

Wezwanie

Wniebowstąpienia Pańskiego

Wspomnienie liturgiczne

40 dni po Wielkanocy

Położenie na mapie Wolsztyna
Mapa konturowa Wolsztyna, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego”
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu wolsztyńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego”
Położenie na mapie gminy Wolsztyn
Mapa konturowa gminy Wolsztyn, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego”
Ziemia52°06′56,02″N 16°06′32,03″E/52,115561 16,108897

Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Wolsztynie – kościół filialny rzymskokatolickiej parafii Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Wolsztynie.

Historia

Zbudowany został jako kościół ewangelicki w latach 1830-1832. Część środków na budowę pochodziło z kasy królewskiej Fryderyka Wilhelma III[2].

W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii należącej do superintendentury Wolsztyn-Nowy Tomyśl Ewangelickiego Kościoła Unijnego. W 1937 parafia miała 2112 wiernych[3].

W maju 1945 został przejęty przez Kościół katolicki. Wtedy to proboszcz fary wolsztyńskiej ks. Antoni Gryczka dokonał poświęcenia kościoła na potrzeby kultu katolickiego. W 1956 dokonano gruntownego remontu świątyni. W 1974 ułożono nową posadzkę. W 1986 wyremontowano organy[2].

Architektura

Plany kościoła powstały w Pruskiej Wyższej Szkole Budowlanej. Obiekt wzniesiony został w stylu eklektycznym. Jest to świątynia halowa, trójnawowa, „z wydzielonym prezbiterium i zakrystią, przykryta dachem dwuspadowym z pięciokondygnacyjną wieżą zakończoną stożkowym hełmem. Wnętrze zboru przesklepiono stropem o dekoracji kasetonowej, okna ujęto półkolistymi obramieniami, ściany nawy rozczłonowano trójkondygnacyjnymi balkonami”[2].

Organy zostały zbudowane w 1832 przez pruskiego organmistrza królewskiego Samuela Ludwiga Hartiga[2].

Na wieży znajdują się 3 dzwony, których mechanizm nie został zelektryfikowany - dzwoni się ręcznie.

Na wieży budynku znajduje się jeden z najstarszych zachowanych i wciąż czynny zegar produkcji manufaktury Johanna Gottlieba Hadanka z Hoyerswerdy (z około 1840 roku). Producent, znany później jako "Hadank und Sohn", działał do 1889 roku.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2015-10-03].
  2. 1 2 3 4 Historia dawnej parafii ewangelickiej w Wolsztynie (dostęp: 2014-11-16).
  3. Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328.

Linki zewnętrzne