Superintendentura Wolsztyn-Nowy Tomyśl Ewangelickiego Kościoła Unijnego
Superintendentura Wolsztyn-Nowy Tomyśl Ewangelickiego Kościoła Unijnego – jednostka organizacyjna Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce istniejąca w okresie II Rzeczypospolitej i obejmująca grupę gmin kościelnych (zborów) czyli parafii tego Kościoła, skupionych wokół miast Wolsztyn i Nowy Tomyśl.
Dane statystyczne
| Parafia | Liczba wiernych (1937)[1] |
|---|---|
| Kaszczor pow. Wolsztyn | 450 |
| Buk pow. Grodzisk | 443 |
| Grodzisk | 912 |
| Boruja Kościelna pow. Wolsztyn | 2200 |
| Jabłonna pow. Wolsztyn | 1200 |
| Kąkolewo pow. Nowy Tomyśl | 1045 |
| Kuślin pow. Nowy Tomyśl | 1100 |
| Opalenice pow. Grodzisk | 482 |
| Rakoniewice pow. Wolsztyn | 1630 |
| Rostarzewo pow. Wolsztyn | 1300 |
| Tuchorka pow. Wolsztyn | 845 |
| Wolsztyn | 2112 |
| Zbąszyń pow. Nowy Tomyśl | 1617 |
| Jastrzębsko pow. Nowy Tomyśl | 1150 |
| Kopanica pow. Wolsztyn | 300 |
| Miedzichowo pow. Nowy Tomyśl | 1531 |
| Nowy Tomyśl | 3722 |
| Sątopy pow. Nowy Tomyśl | 911 |
Przypisy
- ↑ Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328.