Kombinacja (biologia)

Kombinacja (łac. combinatio) – w nomenklaturze biologicznej (przede wszystkim botanicznej) określenie formy nazwy taksonu niższego od rodzaju, która to nazwa składa się z więcej niż jednego słowa.
Definicja pojęcia
Według zasad nomenklatury botanicznej jako kombinację określa się nazwę taksonu niższego od rodzaju, składającą się z nazwy rodzajowej oraz jednego lub dwóch epitetów. Może być to zatem nazwa:
- podrodzaju, na przykład Prunus subg. Cerasus[1];
- sekcji, na przykład Ranunculus sect. Batrachium[2];
- gatunku, na przykład Nymphaea alba[3];
- podgatunku, na przykład Ranunculus acris ssp. friesianus[4][5];
- odmiany, na przykład Cardamine pratensis var. palustris[6].
_Syn.-_Dasytes_caeruleus_(Fabricius%252C_1775)_(36682890274).png)
Nazwy podrodzaju, sekcji i gatunku są binominalne (składają się z dwóch słów), nazwy podgatunku i odmiany – trinominalne (złożone z trzech słów). Odpowiednia definicja znajduje się w artykule 6.7 Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury glonów, grzybów i roślin (dawnego ICBN)[7].
W nomenklaturze zoologicznej pojęcie odnosi się przede wszystkim do nazw gatunków i podgatunków[8][9], np. Dasytes caeruleus (gatunek)[10], Carabus auronitens escheri (podgatunek)[11][12][13], choć w zoologii używa się też kategorii podrodzaju, np. Carabus (Chaetocarabus)[14].
Nowe kombinacje
Różnica między opisem nowego gatunku a wprowadzeniem nowej kombinacji
Łacińskie wyrażenie combinatio nova (w l.mn. combinationes novae, częste skróty comb. nov., comb. n.) oznacza reorganizację istniejącej nazwy naukowej (łacińskiej): istniejąca nazwa gatunku zostaje częściowo zmieniona – zachowany zostaje epitet (określenie gatunku), natomiast zmienia się nazwa rodzajowa[15]. Nie wprowadza się natomiast nowej nazwy gatunkowej ani nie wyznacza się typu[16]. Innym przypadkiem jest przeniesienie podgatunku z jednego gatunku do innego.

Nierzadko z przeniesieniem gatunku do innego rodzaju lub podgatunku do innego gatunku wiąże się zmiana rangi taksonomicznej danego taksonu (podgatunek uważa się za samodzielny gatunek lub redukuje do rangi odmiany itp.): w takim przypadku mówi się o combinatio et status novus[15].
Przeciwieństwem przyjętej (ewentualnie nowej) kombinacji jest kombinacja, która z punktu widzenia przyjmowanego układu systematycznego jest nieaktualna: tę ostatnią określa się w języku angielskim jako superseded combination[17].
Od wprowadzenia nowej kombinacji należy też odróżnić dokonanie emendacji[18][19].
Aspekt formalny
Według przepisów Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury glonów, grzybów i roślin ważne wprowadzenie nowej kombinacji obwarowane jest pewnymi warunkami, z których najistotniejszym jest jednoznaczne zacytowanie bazonimu. Reguła ta obowiązuje od 2007[20].
Zapis nowej kombinacji w botanice i w zoologii
Według zasad nomenklatury botanicznej podaje się nazwiska (lub skróty nazwisk) obu autorów (tego, który opisał gatunek po raz pierwszy, oraz tego, który wprowadził przyjmowaną obecnie kombinację). Na przykład:
- zapis Cetraria islandica (L.) Ach. oznacza, iż gatunek ten opisał jako pierwszy Linneusz, natomiast do rodzaju Cetraria przeniósł go Acharius[21];
- zapis Ranunculus flammula L. oznacza, iż obecnie przyjmuje się, że gatunek ten należy do rodzaju Ranunculus, podobnie jak uważał Linneusz, autor pierwotnego opisu[22].

Według zasad nomenklatury zoologicznej podaje się jedynie autora pierwszego opisu danego gatunku, natomiast jeśli oryginalna nazwa została zrekombinowana, jego nazwisko bierze się w nawias (nie podaje się autora nowej kombinacji). Na przykład:
- zapis Cryptocephalus sericeus (Linnaeus, 1758) oznacza, że gatunek ten został pierwotnie opisany w obrębie innego rodzaju[23];
- zapis Carabus violaceus Linnaeus, 1758 oznacza, że gatunek ten został pierwotnie opisany w obrębie rodzaju Carabus, w którym się go umiejscawia również obecnie[24][25].
Aspekt praktyczny
Język łaciński (nazewnictwo naukowe)

Przy reorganizacji nazw należy przestrzegać reguł gramatyki łacińskiej, przede wszystkim odnosi się to do zachowania zgody przymiotnikowego epitetu gatunkowego z rodzajem gramatycznym nazwy rodzajowej. Na przykład:
- Lichen islandicus L. ≡ Cetraria islandica L. (Ach.):
- porost (Lichen, rodzaj męski) islandic-us, „islandzk-i”;
- płucnica (Cetraria, rodzaj żeński) islandic-a, „islandzk-a”[21];
- Chrysomela sericea Linnaeus, 1758 ≡ Cryptocephalus sericeus (Linnaeus, 1758):
- Halictus rufitarsis Zetterstedt, 1838 ≡ Lasioglossum rufitarse (Zetterstedt, 1838)[26]:
Języki nowożytne (nazewnictwo wernakularne)

W większości języków nowożytnych (angielski, francuski, niemiecki) nowe kombinacje nazw naukowych (łacińskich) nie mają wpływu na nazewnictwo wernakularne (w jezykach żywych). Tak na przykład angielska nazwa jarząbu mącznego (mąkini) brzmi common whitebeam, niezależnie od tego, czy dany autor przyjmuje szerokie czy wąskie ujęcie rodzaju Sorbus. W pierwszym przypadku (Sorbus s.l., Aria ma rangę podrodzaju) poprawną nazwą omawianego gatunku jest Sorbus aria (L.) Crantz. W drugim przypadku (Sorbus s.s., Aria ma rangę rodzaju) poprawną nazwą jest Aria edulis (Willd.) M.Roem. Dwóm nazwom naukowym (odpowiadającym różnym podejściom taksonomicznym) odpowiada jedna nazwa angielska[28][29].
W nazewnictwie polskim natomiast niekiedy stosuje się zasadę, że każdej zmianie nomenklatury naukowej powinna odpowiadać zmiana nomenklatury polskiej: przykładem zastosowana tej zasady było opracowanie polskich nazw wszystkich gatunków ssaków z całego świata[30]. Podejście takie bywało krytykowane ze względu na to, iż istnieje „tylko jedna naukowa nomenklatura taksonomiczna i nie ma potrzeby jej tłumaczenia na każdy z języków narodowych z osobna”, a uczenie się podwójnej nomenklatury (polskiej i naukowej) jest „zbytecznym obciążeniem pamięci”[31]. Zalecano też umiar w stosowaniu nazewnictwa polskiego tak, by obejmowało ono „głównie nazwy utrwalone oraz powszechnie przyjęte” (innymi słowy, by unikano tworzenia neologizmów, których szanse zaistnienia w żywym języku są niewielkie, a z drugiej strony nie usuwano nazw zakorzenionych w tradycji językowej): różnorodność nazewnictwa nie jest celem samym w sobie[32].
Inne
Nowe kombinacje czasami wprowadzane są jednocześnie w dużej liczbie. Tak na przykład szwedzki botanik Stefan Ericsson, w związku ze zmianą podejścia do mikrogatunków apomiktycznych jaskrów różnolistnych (dawniej opisywanych w randze podgatunków, obecnie w randze gatunków) zestawił wszystkie nazwy mikrogatunków ze Skandynawii, wprowadzając w jednej pracy 637 nowych kombinacji (zmiana rangi z podgatunku na gatunek bez zmiany epitetu dla 615 taksonów, ponadto 22 zmiany rangi połączone ze zmianą epitetu konieczną ze względów formalnych)[33].
Przypisy
- ↑ Yan-Feng Song i inni, Molecular phylogenetics and biogeography reveal the origin of cherries (Prunus subg. Cerasus, Rosaceae), „Botanical Journal of the Linnean Society”, 204 (4), 2024, s. 304–315, DOI: 10.1093/botlinnean/boad060, ISSN 0024-4074 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Gerhard Wiegleb, Alexander A. Bobrov, Joanna Zalewska-Gałosz, A taxonomic account of Ranunculus section Batrachium (Ranunculaceae), „Phytotaxa”, 319 (1), 2017, s. 1–55, DOI: 10.11646/phytotaxa.319.1.1, ISSN 1179-3163 [dostęp 2025-02-27] (ang.).
- ↑ Lucjan Rutkowski, Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, Wyd. 2 popr. i unowocześnione, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14342-8 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ parksmörblomma Ranunculus acris subsp. friesianus (Jord.) Syme [online], Artfakta från SLU Artdatabanken [dostęp 2025-02-27] (szw.).
- ↑ Ranunculus acris ssp. friesianus [online], www.atlas-roslin.pl [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Cardamine pratensis var. palustris | International Plant Names Index [online], www.ipni.org [dostęp 2025-02-27].
- ↑ International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants [online], www.iapt-taxon.org [dostęp 2025-02-26].
- ↑ J.A. Dunlop, M.S. Harvey, G.O. Poinar, Case 3687: Phrynus mexicanus Poinar & Brown, 2004 (Arachnida, Amblypygi, Phrynidae): proposed conservation of the specific name as a junior primary homonym of Phrynus mexicanus Bilimek, 1867, „Bulletin of Zoological Nomenclature”, 72 (3), All Cases | International Commission on Zoological Nomenclature, 2015, s. 201–203, DOI: 10.21805/bzn.v72i3.a13 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Gian Luca Agnoli, Glossary of Zoological nomenclature | Chrysis.net [online] [dostęp 2025-02-27] (ang.).
- ↑ Robert Constantin, Gianfranco Liberti, Virgile Marengo, Coléoptères Dasytidae de France: morphologie, biologie, clés d'identification, faunistique [et] répartition des espèces de Rhône-Alpes, Lyon: Musée des Confluences, Centre de conservation et d'études des collections, 2011, ISBN 978-2-915822-09-0 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Zsolt Bálint, György Makranczy, Notes on the discolouration in the high-mountain Carabus auronitens escheri PALLIARDI, 1825 (Coleoptera: Carabidae), „Koleopterologische Rundschau”, 78, Wien 2008, s. 1–7 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Karel Hůrka, Carabidae of the Czech and Slovak Republics: = Carabidae České a Slovenské republiky, Zlín: Kabourek, 1996, ISBN 978-80-901466-2-4 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Carabus auronitens escheri ← Mapa Bioróżnorodności: Taksony: Ogólnie [online], baza.biomap.pl [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Marie T. Pauli i inni, Museomics of Carabus giant ground beetles shows an Oligocene origin and in situ alpine diversification, „Peer Community Journal”, 4, 2024, DOI: 10.24072/pcjournal.445, ISSN 2804-3871 [dostęp 2025-02-27] (fr.).
- 1 2 Nicholas J. Turland, (262-275) Proposals on Article 33 and other Articles concerning new combinations, status novi, and nomina nova, „Taxon”, 59 (6), 2010, s. 1919–1921, ISSN 0040-0262 [dostęp 2025-02-26].
- ↑ Clive Anthony Stace i inni, Taksonomia roślin i biosystematyka, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1993, ISBN 978-83-01-11251-6 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Alessandro Minelli, The galaxy of the non-Linnaean nomenclature, „History and Philosophy of the Life Sciences”, 41 (3), 2019, s. 31, DOI: 10.1007/s40656-019-0271-0, ISSN 1742-6316 [dostęp 2025-02-27] (ang.).
- ↑ Nicholas Turland, The code decoded: a users' guide to the International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants, Regnum vegetabile, Königstein: Koeltz Scientific Books, 2013 (Vol. 155), ISBN 978-3-87429-433-1 [dostęp 2025-02-28].
- ↑ The Code Online: Art. 33 [online], International Commission of Zoological Nomenclature.
- ↑ Nicholas Turland, The code decoded: a users' guide to the International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants, Regnum vegetabile, Königstein: Koeltz Scientific Books, 2013 (Vol. 155), s. 33–37, 119, ISBN 978-3-87429-433-1 [dostęp 2025-02-27].
- 1 2 Ludwik Lipnicki, Porosty Borów Tucholskich: przewodnik do oznaczania gatunków listkowatych i krzaczkowatych, Charzykowy: Park Narodowy "Bory Tucholskie", 2003, ISBN 978-83-916747-9-6 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ A. Jasiewicz (red.), Flora Polski – Rośliny naczyniowe, wydanie II. Tom IV, Warszawa–Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 306, ISBN 83-01-05853-6.
- 1 2 Andrzej Warchałowski, Chrysomelidae - stonkowate (Insecta, Coleoptera). Cz. 2: podrodziny Clythrinae i Cryptocephalinae, Fauna Polski = Fauna Poloniae, Warszawa: Państ. Wydaw. Naukowe, 1991 (t. 13), s. 205, ISBN 978-83-01-09678-6 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Oleg Aleksandrowicz, Nowe dane o występowaniu biegaczowatych (Coleoptera, Carabidae) Parku Krajobrazowego Mierzeja Wiślana, „Parki narodowe i Rezerwaty Przyrody”, 23, 2004, s. 495–503.
- ↑ Carabe à bordure violette (Français), Carabus violaceus Linnaeus, 1758 [online], Inventaire national du patrimoine naturel.
- ↑ Jan Macek (red.), Blanokřídlí České republiky, wyd. Vyd. 1, Atlas, Praha: Academia, 2010, ISBN 978-80-200-1890-8 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Lasioglossum rufitarse [online], Atlas Hymenoptera [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Clive A. Stace, Hilli Thompson, New flora of the British Isles, Fourth edition, reprinted with corrections October 2021, Middlewood Green, Suffolk: C&M Floristics, 2021, ISBN 978-1-5272-2630-2 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Rowans & Whitebeams [online], webidguides.com [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Wiesław Bogdanowicz i inni red., Polskie nazewnictwo ssaków świata =: Polish names of mammals of the world, Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, ISBN 978-83-88147-15-9 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ Jerzy Dzik, Dzieje życia na Ziemi. Wprowadzenie do paleobiologii, wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2023, s. 365, ISBN 978-83-01-22779-1.
- ↑ Stanisław Knutelski, Marcin Wiorek, Emilia Knutelska, Problemy z nazewnictwem organizmów. II. Nazewnictwo wernakularne, „Wszechświat”, 118 (4–6), 2017, s. 95–102.
- ↑ Stefan Ericsson, The microspecies of the Ranunculus auricomus complex treated at the species level, „Annales Botanici Fennici”, 29 (2), 1992, s. 123–158, ISSN 0003-3847 [dostęp 2025-02-27].