Krzysztof Kilian

Krzysztof Kilian

Data urodzenia	7 listopada 1958
Minister łączności
Okres	od 11 lipca 1992 do 26 października 1993
Przynależność polityczna	Kongres Liberalno-Demokratyczny
Poprzednik	Marek Rusin (p.o.)
Następca	Andrzej Zieliński
Odznaczenia

Krzysztof Piotr Kilian (ur. 7 listopada 1958) – polski polityk, menedżer, minister łączności w latach 1992–1993.

Ukończył magisterskie studia mechaniczne na Politechnice Gdańskiej, po których rozpoczął pracę w Stoczni Wisła w Gdańsku. W 1991 był dyrektorem gabinetu ministra przekształceń własnościowych, następnie dyrektorem generalnym Urzędzie Rady Ministrów. W gabinecie Hanny Suchockiej zajmował stanowisko ministra łączności.

Należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Unii Wolności. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy KLD w województwie elbląskim (otrzymał 2922 głosy)^[1]. W wyborach w 1997 ponownie bezskutecznie kandydował do Sejmu z ramienia UW w województwie gdańskim (uzyskał 692 głosy)^[2]. W 2001 poparł powstanie Platformy Obywatelskiej, nie prowadząc aktywnej działalności politycznej.

Od czasu zakończenia działalności w rządzie związany z sektorem biznesowym. Był m.in. doradcą prezesa Banku Handlowego i Softbanku. Obejmował stanowiska w radach nadzorczych NFI Piast i PKO BP^[3]. W maju 2008 został wiceprezesem zarządu oraz dyrektorem ds. marketingu i zarządzania relacjami z klientem w Polkomtelu S.A. (operatorze telefonii komórkowej Plus). Odszedł z tej funkcji w grudniu 2011. W marcu 2012 został prezesem zarządu Polskiej Grupy Energetycznej^[4], funkcję tę pełnił do listopada 2013.

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (3 czerwca 2011)^[5]