LWD Żuraw
![]() LWD Żuraw w Muzeum Lotnictwa w Krakowie | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Konstruktor | |
| Typ |
samolot obserwacyjno-łącznikowy |
| Konstrukcja |
mieszana, górnopłat zastrzałowy ze stałym podwoziem |
| Załoga |
2 osoby |
| Historia | |
| Data oblotu |
16 maja 1951 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
silnik gwiazdowy M-11FR |
| Moc |
160 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
11,7 m |
| Długość |
8,26 m |
| Wysokość |
2,98 m |
| Powierzchnia nośna |
21,12 m² |
| Masa | |
| Własna |
913 kg |
| Startowa |
1157 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
168 km/h |
| Pułap |
2500 m |
| Zasięg |
320 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x karabin maszynowy 7,7 mm | |
| Użytkownicy | |
| Polska | |
.jpg)
LWD Żuraw – prototypowy polski samolot łącznikowo-obserwacyjny. Wyprodukowano tylko jeden prototyp.
Historia
Projekt samolotu powstał w dwa lata 1948–1950 roku. Kierownikiem projektu został mgr inż. Tadeusz Sołtyk, który zakładał stworzenie samolotu krótkiego startu i lądowania.
Oblot nastąpił dopiero trzy lata później – 16 maja 1951 roku przez pilota Antoniego Szymańskiego. Głównym odbiorcą miało być wojsko.
W podstawowej wersji zakładano dwumiejscowy samolot łącznikowy z zamontowanym karabinem maszynowym do samoobrony. Wersja druga wyposażona miała być w aparat fotograficzny i przystosowanie do lotów nocnych. Trzecia wersja miała być przystosowana do przenoszenia 230 kilogramów bomb. Przewidywano opracowanie również wersji sanitarnej, szkolnej.
W celu zmniejszenia gabarytów samolotu stworzono składane skrzydła.
Próby w locie wykazały, że samolot posiada doskonałą widoczność z kokpitu załogi. Jednakże przekroczenie pierwotnej masy doprowadziło do osiągnięcia mniejszych osiągów niż planowano w projekcie. Samolot nie trafił do produkcji seryjnej.
W 1951 roku prototyp trafił do Instytutu Lotnictwa w Warszawie, gdzie przechodził próby homologacyjne. Wykazywał stateczność przy każdej prędkości, a minimalna wyniosła 55 km/h. Długość dobiegu oszacowano na 65 m. Wadami okazała się mała masa użyteczna i sterowność poprzeczna.
Projekt próbowano ratować w 1956 roku proponując mocniejszy silnik, jednak uruchomienie produkcji Jak-12 i PZL-101 Gawron spowodowało odrzucenie tej koncepcji.
Obecnie samolot ten można oglądać w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Literatura
- Koliński Izydor, Lotnictwo Polski Ludowej 1944-1947, Warszawa 1987
