Leonid Puszczin
| Data urodzenia |
9 maja 1843 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 czerwca 1898 |
| Przebieg służby | |
| Stanowiska |
dowódca okrętu |
| Odznaczenia | |
| Order Świętego Jerzego IV klasy | |
Leonid Puszczin (ur. 9 maja 1843[1] zm. 13 czerwca 1898[2]) – rosyjski oficer marynarki wojennej, generał major.
W czasie wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1877–1878, która przyniosła niepodległość Bułgarii, dowodził kutrem torpedowym Nr 1 z tendra „Wielki Książę Konstantyn”. 28 maja 1877 w trakcie ataku na tureckie okręty wojenne w pobliżu Suliny, podczas próby umieszczenia miny pod tureckim okrętem, doszło do przedwczesnej eksplozji (prawdopodobnie na skutek uderzenia odłamka bomby w baterię akumulatorową). Ścigany przez wroga, zmuszony był zatopić kuter i został wzięty do niewoli[3].
Według raportów dowództwa rosyjskiego, w wyniku operacji pancernik Ijlaliye został uszkodzony i wyłączony z akcji do końca wojny[4], tureckie dowództwo zaprzeczało jakimkolwiek uszkodzeniom[5]
Dwa miesiące po powrocie z niewoli, 3 kwietnia 1878, porucznik Puszczin został odznaczony Orderem Świętego Jerzego IV klasy[6].
W 1907 jeden z niszczycieli Floty Czarnomorskiej został nazwany na jego cześć Lejtienant Puszczin («Лейтенант Пущин» — по наименованию, которое получил эскадренный миноносец «Задорный» 26 марта 1907 года в честь одного из героев Русско-турецкой войны 1877–1878 годов (командира миноноски № 1))[7].
Puszczin zmarł w 1898 w Peterhofie i został pochowany na Cmentarzu Kazańskim w Carskim Siole[8]
Przypisy
- ↑ Spisok gienierałam, sztab i obier-oficeram i konduktoram korpusow Morskogo wiedomstwa i sostojaszczim po Morskomu wiedomstwu, po Admirałtiejstwu, w riezierwie i w biessrocznom otpusku; Ministerstwo morskie, Rosja, Petersburg, 1890; str. 74
- ↑ https://viewer.rusneb.ru/ru/000199_000009_004011544?page=538&rotate=0&theme=white Pietierburgskij niekropol: Т. 1-4
- ↑ J. Baranowski, F. Gierasimow, P. Broż, I. Matiuszyn, Gieroi i diejatieli Russko-Turieckoj wojny 1877-1878, Wydawnictwo W. Truby, Petersburg, 1878; strony 128-129
- ↑ B. Ostrowski, «Admirał Makarow», Wojenizdat, Moskwa 1954, str. 65
- ↑ Łangienzipien B., Guleriuz A. «Ottomanskij parowoj wojennyj fłot 1828—1923». Londyn, 1995
- ↑ Wysszyje cziny Rossijskoj impierii (22.10.1721 - 2.03.1917): biograficzeskij słowarʹ pod red. J. Potiemkina. Tom 2: И - П. Moskwa, 2017.
- ↑ Afonin 2012 ↓, s. 12.
- ↑ https://histrf.ru/uploads/media/default/0001/08/75dbecd58df71c94c2e75afa4c781286f8eef855.pdf nekrolog w 348«Kronsztadtskij wiestnik» z 1898; ostatni dostęp: 25 maja 2025
Bibliografia
- N.N. Afonin: Eskadriennyje minonoscy tipa «Lejtienant Puszczin». Sankt-Peterburg: Gangut, 2012. ISBN 978-5-904180-61-4.