Lipowo (rejon głębocki)

Lipowo
Ліпава
Липово
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

głębocki

Sielsowiet

Psuja

Populacja (2009)
 liczba ludności


14

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Lipowo”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Lipowo”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Lipowo”
Ziemia55°06′04″N 28°11′44″E/55,101111 28,195556

Lipowo (biał. Ліпава; ros. Липово) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Psuja. Otoczone jest lasami Puszczy Hołubickiej[1].

W XIX w. zaścianek, wieś i folwark. W dwudziestoleciu międzywojennym wieś i folwark (następnie majątek) Lipowo leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim[a], do 11 kwietnia 1929 w gminie Tumiłowicze, następnie w gminie Hołubicze[2][3]. Położone były w pobliżu granicy ze Związkiem Sowieckim. Znajdowała się tu wówczas strażnica KOP „Lipowo”.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:

  • wieś – 25 osób, 9 było wyznania rzymskokatolickiego a 16 prawosławnego. Jednocześnie 8 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, a 17 białoruską. Były tu 4 budynki mieszkalne[4]. W 1931 w 8 domach zamieszkiwało 51 osób[5].
  • majątek – 17 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały polską przynależność narodową. Były tu 2 budynki mieszkalne[4]. W 1931 w 4 domach zamieszkiwało 46 osób[5].

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Bobrowszczyźnie i prawosławnej w m. Psuja. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Dokszycach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Hołubiczach[6].

Uwagi

  1. Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926) i w województwie wileńskim (od 1926); w powiatach borysowskim (do 1920), duniłowickim (1920–1925) i dziśnieńskim (od 1926)

Przypisy

  1. maps.by
  2. Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224
  3. gmina wiejska Hołubicze. Radzima. [dostęp 2019-08-15]. (pol.).
  4. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 36.
  5. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 15.
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 900.

Bibliografia