Litewsko-Białoruska Armia Radziecka

Litewsko-Białoruska Armia Radziecka

Беларуска-летувіская армія

Historia
Państwo	Litewsko-Białoruska SRR
Sformowanie	13 marca 1919
Rozformowanie	9 czerwca 1919
Tradycje
Rodowód	Armia Zachodnia
Kontynuacja	16 Armia
Dowódcy
Pierwszy	Andriej Sniesariew
Ostatni	Filipp Mironow
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji ofensywa zachodnia
Organizacja
Formacja	Armia Czerwona
Rodzaj wojsk	piechota
Podległość	Front Zachodni

Litewsko-Białoruska Armia Radziecka (biał. Беларуска-летувіская армія) – jedna z armii radzieckich okresu wojny domowej w Rosji 1917–1921, w tym wojny polsko-bolszewickiej. Wchodziła w skład Frontu Zachodniego utworzonego 19 lutego 1919.

Sformowania 13 marca 1919 z oddziałów dotychczasowej Zachodniej Armii. Toczyła walki z wojskami polskimi na terenach Litwy i Białorusi. Mimo poważnych strat w kwietniowych walkach o Wilno nie otrzymywała prawie żadnych posiłków. 9 czerwca 1919 została przemianowana na 16 Armię^[1].

• Andriej Sniesariew (13.03.1919-31.05.1919)
• Filipp Mironow (31.05.1919-9.06.1919)

Dowództwo dywizji^[1]

• 8 Dywizja Strzelców
• 2 Pograniczna Dywizja
• Litewska Dywizja Strzelców
• 52 Dywizja Strzelców (była Zachodnia Dywizja Strzelców, w której to składzie walczyło wielu Polaków)

• Grzegorz Łukomski, Bogusław Polak, Mieczysław Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920, Koszalin 1990.
• Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko – rosyjskiej 1919 – 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004. ISBN 83-7399-096-8.