Lucjan Szczepański
| Data i miejsce urodzenia |
8 lutego 1908 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1940 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1939–1940 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca kompanii |
| Główne wojny i bitwy | |
Lucjan Zygmunt Szczepański (ur. 8 lutego 1908 w Kępnie[1], zm. 1940 w Charkowie) – podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego II RP, ofiara zbrodni katyńskiej[2][3].
Życiorys
Był synem Pawła i Marii Szczepańskich[2][1]. Po odbyciu jednorocznej służby wojskowej został nauczycielem w Kórniku[1]. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 3135. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[4]. Posiadał przydział w rezerwie do 72 Pułku Piechoty w Radomiu[5].
W kampanii wrześniowej 1939 walczył jako dowódca 6. kompanii 72 pp. 3 września odniósł rany w Konopnicy[6][7]. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i był więźniem obozu w Starobielsku[7]. Według relacji por. Ottona Bisanza został stamtąd wywieziony 21 kwietnia 1940[2], a następnie zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie[7]. Pogrzebano go potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach[7], gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[8]. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 3844[7].
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[9][10][11]. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[12][13][14].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 Marek Serwatkiewicz. Mieszkańcy Gminy kórnik i osoby związane z kórnikiem zamordowani w obozach jenieckich w ZsRR w 1940 r.. „Kórniczanin”. nr 8/2010(340), s. 17, 24 kwietnia 2010 r.. ISSN 0867-3225.
- 1 2 3 Adam Moszyński: Lista Katyńska. Warszawa: Omnipress, 1989, s. 324. ISBN 83-85028-81-1.
- ↑ Listy Katyńskie. [w:] ISBN 83-916663-5-2 [on-line]. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. s. 531. [dostęp 2013-06-06].
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 109.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 543.
- ↑ W. Kochański: Lucjan Szczepański. 2010-03-25. [dostęp 2013-06-06].
- 1 2 3 4 5 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 531.
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 219 [dostęp 2024-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Zbrodnia katyńska, miedzy prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.