Ludwig von Schröder

Ludwig von Schröder

Admirał
Data i miejsce urodzenia	17 lipca 1854 Hintzenkamp
Data i miejsce śmierci	23 lipca 1933 Berlin
Przebieg służby
Lata służby	1871-1912 1914-1918
Siły zbrojne	Kaiserliche Marine
Jednostki	SMS „Moltke” SMS „Vineta”
Stanowiska	Dowódca Inspektoratu Artylerii Marynarki Wojennej Dowódca Korpusu Piechoty Marynarki
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa
Odznaczenia

Ludwig von Schröder (ur. 17 lipca 1854 w Hintzenkamp, zm. 23 lipca 1933 w Berlinie^[1]) - admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej, uczestnik I wojny światowej.

W 1871 roku wstąpił do Cesarskiej Marynarki Wojennej^[2]. Swój pierwszy przydział morski otrzymał na korwecie SMS „Gazelle”, na której pokładzie odbył podróż do Indii. W 1876 roku służył w eskadrze kontradmirała Batscha, która odbyła wizytę w Turcji celem odzyskania odszkodowania za zamordowanie niemieckiego konsula w Salonikach^[1]. W 1878 roku awansowany do stopnia porucznika marynarki. Po awansie otrzymał przydział na korwetę SMS „Freya”, wchodzącej w skład Eskadry Wschodnioazjatyckiej. W 1886 roku awansowany na kapitana marynarki, został pierwszym oficerem okrętu szkoleniowego SMS „Blücher”, a następnie oficerem nawigacyjnym okrętów SMS „Sangerjanssen Baden” i SMS „Kaiser”. Od 1892 roku przydzielony, jako wykładowca, do Akademii Morskiej w Kilonii. Po 2 latach służby w Kilonii przeniesiony został na stanowisko pierwszego oficera pancernika SMS „Wörth”. W 1898 roku, w stopniu komandora porucznika (niem. Fregattenkapitän), powierzono mu dowództwo okrętu szkolnego SMS „Moltke”^[1]. Rok później awansowany na stopnień komandora i przeniesiony na stanowisko dowódcy Akademii Marynarki^[2]. W 1903 roku stanął na czele ekspedycji do Wenezueli, którą dowodził z pokładu krążownik pancernopokładowego SMS „Vineta”. W stopniu kontradmirała, w 1905 roku, został dowódcą Inspektoratu Artylerii Marynarki Wojennej^[2]. Funkcję tę piastował do 1907 roku, kiedy powierzono mu dowództwo 2. eskadry Hochseeflotte. W latach 1910-1912 był dowódcą Bazy Marynarki Wojennej Morza Północnego. 27 stycznia 1911 roku, w dzień urodzin cesarza Wilhelma II został awansowany na stopień admirała^[1]. 6 maja 1912 roku odszedł w stan spoczynku. Do służby przywrócony po wybuchu I wojny światowej. Został wówczas dowódcą Korpusu Piechoty Marynarki z siedzibą w Brugii i powierzono mu obronę wybrzeża flamandzkiego. W trakcie pełnienia tej funkcji odznacznony został Orderem Pour le Mérite, do którego 8 stycznia 1918 roku otrzymał liście dębu. Służbę wojskową zakończył ostatecznie w 1918 roku^[1].

Odznaczenia admirała von Schrödera to między innymi^[3][4]:

• Order Pour le Mérite z liśćmi dębu (Prusy)
• Order Orła Czerwonego I klasy z liśćmi dębu (Prusy)
• Order Królewski Korony I klasy (Prusy)
• Krzyż Żelazny I klasy (Prusy)
• Odznaka za Służbę Wojskową (Prusy)
• Krzyż Zasługi I klasy Orderu Hohenzollernów Ordynku Książęcego (Prusy)
• Krzyż Wielki I klasy Orderu Zasługi Wojskowej z mieczami (Bawaria)
• Krzyż Zasługi Wojennej (Brunszwik)
• Bremeński Krzyż Hanzeatycki (Brema)
• Hamburski Krzyż Hanzeatycki (Hamburg)
• Order Zasługi Wojskowej I klasy (Hesja)
• Lubecki Krzyż Hanzeatycki (Lubeka)
• Krzyż Zasługi Wojskowej II klasy (Meklemburgia)
• Krzyż Wielki Orderu Alberta z gwiazdą i mieczami (Saksonia)
• Krzyż Zasługi Wojennej I klasy (Saksonia-Meiningen)
• Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego z mieczami (Saksonia)
• Krzyż za Wierną Służbę (Schaumburg-Lippe)
• Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
• Komandor Orderu Avis (Portugalia)
• Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie)
• Komandor I klasy Orderu Miecza (Szwecja)
• Krzyż Wielki Zasługi Morskiej (Hiszpania)

• Ludwig von Schröder, Hamburger Nachrichten, 1933 .
• Jürgen Kocka, Wolfgang Neugebauer: Acta Borussica Neue Folge. 1999. (niem.).