Młyńska (Michałkowa)

Młyńska
niestandaryzowana kolonia wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

wałbrzyski

Gmina

Walim

Sołectwo

Michałkowa

Część miejscowości

Michałkowa

Wysokość

410–430[1] m n.p.m.

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

57-441

Tablice rejestracyjne

DBA

SIMC

nie nadano[2]

Położenie na mapie gminy Walim
Mapa konturowa gminy Walim, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Młyńska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Młyńska”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Młyńska”
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa konturowa powiatu wałbrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Młyńska”
Ziemia50°44′08″N 16°26′12″E/50,735556 16,436667[2]

Młyńska (do 1945 roku niem. Mühlbach[3]) – nieoficjalna kolonia wsi Michałkowa w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Walim[2].

Położenie

Luźno zabudowana niewielka górska osada wiejska w dolinie Młynówki w Górach Sowich, leżąca na wysokości około 410–430 m n.p.m.[1] Przez osadę przechodzi, mało uczęszczana lokalna droga z Lubachowa do Walimia lub na Przełęcz Walimską przez Glinno[1]. Otoczenie osady od strony północno-wschodniej stanowią strome zalesione zbocza Działu Michałkowskiego, a od strony południowo-zachodniej zbocza Wysokiej Lipy[1].

Podział administracyjny

Administracyjnie osada podlega pod wieś Michałkowa.

Historia

Data powstania osady nie jest dokładnie znana. W początkowym okresie rozwijała się bardzo wolno, a w XVI wieku na jakiś czas została opuszczona. Późniejsze dzieje związane były z górnictwem[4]. Ożywienie przyniósł w XVIII wieku rozwój tkactwa chałupniczego[1]. W XIX wieku wieś często była odwiedzana przez wędrowców udających się na Wielką Sowę, w okresie tym dwa młyny wodne na końcach osady, przekształcone zostały w gospody[1]. Znaczenie turystyczne upadło po II Wojnie Światowej. Pod koniec XX wieku nastąpił proces wyludnienia. Obecnie ze względu na położenie i bliskość Jeziora Bystrzyckiego osada przekształca się w letnisko[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 250, 251. ISBN 83-85773-12-6.
  2. 1 2 3 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 81887
  3. Dział Michałkowski i Jawornicki-archiwalna niemiecka mapa sztabowa z 1937 roku. amzpbig.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-28)].
  4. Stare wyrobiska górnicze

Bibliografia

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, ISBN 83-85773-12-6.
  • Marek Staffa, „Wędrówka przez Sudety Środkowe: Góry Wałbrzyskie, Góry Suche, Góry Sowie,Góry Bardzkie”, Wyd.PTTK Warszawa,Kraków, 1982r, ISBN 83-00-00476-9.
  • W. Brygier, (red.): Sudety Środkowe.Góry Kamienne, Góry Wałbrzyskie, Góry Sowie , Masyw Ślęży. Warszawa: ExpressMap, 2007, s. 54. ISBN 978-83-60120-85-9..
  • D. Jończy, R. Fronia, P. Pietrzak (red.): Góry Sowie. Mapa turystyczna, skala 1:35 000. Jelenia Góra: Galileos, 2007/2008. ISBN 978-83-60975-44-2..