Małe Borowe
Ogólny widok miejscowości | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Powiat | |||
| Starosta |
Viliam Kováč[1] | ||
| Powierzchnia |
5,83[2] km² | ||
| Wysokość |
885[3] m n.p.m. | ||
| Populacja (2023) • liczba ludności • gęstość |
|||
| Nr kierunkowy |
+421 44[3] | ||
| Kod pocztowy |
027 46[3] | ||
| Tablice rejestracyjne |
LM | ||
Położenie na mapie kraju żylińskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Słowacji ![]() | |||
| Strona internetowa | |||
Małe Borowe[6] (słow. Malé Borové) – niewielka wieś (obec) w północnej Słowacji, w powiecie Liptowski Mikułasz, w kraju żylińskim. Wieś stopniowo wyludnia się, jeszcze w 1991 roku zamieszkiwało ją 301 mieszkańców, w 2016 roku już tylko 136.
Położenie
Znajduje się w historyczno-geograficznym regionie Orawa. Pod względem geograficznym miejscowość położona jest w Skoruszyńskich Wierchach, w górnej części Doliny Świniarskiego Potoku, pomiędzy wzniesieniami Polianky i Blato. Przez miejscowość spływa Świniarski Potok, uchodzący do Hucianki w Rowie Podtatrzańskim[7]. Zabudowania miejscowości znajdują się na wysokości 880–990 m n.p.m.[8]
Historia
Jest to miejscowość założona w XVI lub na początku XVII w. przez osadników z polskiej Orawy. Dawniej miała nazwę Šwiniarky. Większość jej mieszkańców zajmowała się szklarstwem i za zarobkiem wędrowali po Morawach i Śląsku. Podobnie było w sąsiednich wsiach Huty i Wielkie Borowe. Na przysiółku Nowoć (Novoť) szkło w niewielkiej miejscowej hucie szkła wytwarzano jeszcze do 1840 roku. Część ludności zajmowała się pasterstwem. Jeszcze obecnie na wielkich łąkach wypasane są krowy i owce[7].
Kultura
We wsi jest używana gwara przejściowa słowacko-orawska. Gwara orawska jest zaliczana przez polskich językoznawców jako gwara dialektu małopolskiego języka polskiego, przez słowackich zaś jako gwara przejściowa polsko-słowacka[9].
Turystyka
Tereny miejscowości to duże łąki na stokach i grzbietach wysokich wzgórz. Dzięki temu roztaczają się stąd rozległe widoki na Góry Choczańskie, Skoruszyńskie Wierchy i Tatry Zachodnie. W miejscowości zachowało się wiele zabytkowych domów w regionalnym stylu[7]. Przez miejscowość prowadzi znakowany szlak turystyczny:
Przypisy
- ↑ Lista wybranych wójtów, burmistrzów gmin i miast w wyborach do organów gminy. Štatistický úrad Slovenskej republiky. [dostęp 2021-11-25]. (słow.).
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Hustota obyvateľstva - obce. www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: 5,83S_SK, om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter).
- 1 2 3 Statistical Office of the Slovak Republic: Základná charakteristika. 2015-04-17. [dostęp 2022-03-31]. (słow.).
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne). www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7101rr_obc: AREAS_SK.
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Hustota obyvateľstva - obce. www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: AREAS_SK.
- ↑ URZĘDOWY WYKAZ POLSKICH NAZW GEOGRAFICZNYCH ŚWIATA. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2017-09-01]. (pol.).
- 1 2 3 Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
- 1 2 Turystyczna i satelitarna mapa Słowacji. [dostęp 2012-01-10].
- ↑ Júlia Dudášová-Kriššáková, Goralské nárečia z pohľadu súčasnej slovenskej jazykovedy, Prešov: Vydavateľstvo Prešovskej univerzity v Prešove, 2016, s. 30-31, ISBN 978-80-555-1714-8 (słow.).



