Marcin Zamoyski (samorządowiec)

Marcin Zamoyski

Data i miejsce urodzenia	30 października 1947 Sopot
Prezydent Zamościa
Okres	od 2002 do 2014
Poprzednik	Marek Grzelaczyk
Następca	Andrzej Wnuk
Wojewoda zamojski
Okres	od czerwca 1992 do stycznia 1994
Poprzednik	Janusz Różycki
Następca	Stanisław Roczkowski
Prezydent Zamościa
Okres	od 1990 do 1992
Poprzednik	Eugeniusz Cybulski
Następca	Wiesław Włoszczyński
Odznaczenia

Marcin Zamoyski (ur. 30 października 1947 w Sopocie) – polski operator filmowy, realizator, samorządowiec, prezydent Zamościa w latach 1990–1992 oraz 2002–2014, wojewoda zamojski od 1992 do 1994.

Pochodzi z polskiego rodu Zamoyskich herbu Jelita. Jest synem Róży Zamoyskiej z domu Żółtowskiej^[1] i Jana Tomasza Zamoyskiego, ostatniego ordynata zamojskiego^[2], a także wnukiem Maurycego Klemensa Zamoyskiego.

Studiował początkowo na Uniwersytecie Warszawskim, potem historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1966–1969 pracował w Kanadzie jako kierowca. Od 1972 do 1990 był zatrudniony w Polskiej Agencji Interpress w Warszawie jako operator filmowy i realizator; odpowiadał tam za przygotowywanie reportaży historycznych. Pracował także dla Wytwórni Filmowej „Czołówka”, niemieckiej telewizji oraz przy filmach fabularnych^[3]. Autor zdjęć z legalnych i nielegalnych manifestacji „Solidarności”. Przyjaźnił się z księdzem Jerzym Popiełuszką, który udzielił mu ślubu oraz ochrzcił córkę^[3].

W 1990 stosunkiem głosów 23 do 12 został wybrany przez radę miasta na stanowisko prezydenta Zamościa; stanowisko to zajmował do 1992. W czerwcu tego samego roku został przez Jana Olszewskiego mianowany wojewodą zamojskim, w styczniu 1994 odwołał go z tej funkcji Waldemar Pawlak^[3][4]. Od 1994 do 1998 był przewodniczącym rady miasta.

W 2002 (w drugiej turze)^[5], w 2006^[6] i w 2010^[7] (w pierwszej turze) w bezpośrednich wyborach samorządowych jako niezależny kandydat (popierany m.in. przez Platformę Obywatelską) był wybierany na urząd prezydenta Zamościa. W 2014 nie uzyskał reelekcji^[8], otrzymując w drugiej turze 49,7% głosów i przegrywając z Andrzejem Wnukiem^[9]. Przyczynił się do odzyskania księgozbiorów z biblioteki Zamoyskich^[3]. W latach 2004–2015 pełnił funkcję prezesa Ligi Polskich Miast i Miejsc UNESCO^[3].

Zamieszkał na Rynku Wielkim w Zamościu. Żonaty z Aleksandrą z domu Sentek, wywodzącą się z lwowskiej rodziny pochodzenia węgierskiego, z zawodu lekarzem weterynarii^[3]. Mają dwoje dzieci: Różę i Andrzeja^[3].

W 1995 w wyniku przetargu nabył dawny PGR w Michalowie o powierzchni 520 ha; przed reformą rolną z 1944 był to folwark wchodzący w skład ordynacji^[2]. Został właścicielem m.in. kilku obrazów z kościoła franciszkańskiego (odzyskanych w 1995 z archidiecezji lubelskiej) i sztandaru jazdy ordynackiej^[3].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)^[10]
• Złoty Krzyż Zasługi (2008)^[11]
• Brązowy Medal za Zasługi dla Policji (2007)^[12]
• Srebrna Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej” (2010)^[13]
• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015)^[3]